هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

پنجشنبه 14 آذر 1398 ساعت 16:03 2019-12-5 16:03:35
شناسه خبر : 331070
بهتر است نهادهای فرهنگی متولی حمایت از سینمای تراز انقلاب اسلامی به جای پروار کردن سلبریتیسم غیرمردمی به تولید محتوای متناسب با فضای فرهنگی کشور بپردازند، تولید کاری شبیه به ۲۳ نفر.
بهتر است نهادهای فرهنگی متولی حمایت از سینمای تراز انقلاب اسلامی به جای پروار کردن سلبریتیسم غیرمردمی به تولید محتوای متناسب با فضای فرهنگی کشور بپردازند، تولید کاری شبیه به ۲۳ نفر.
گروه فرهنگی-رجانیوز: سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه ملی در این جشنواره، به فیلم «۲۳نفر» اهداء شد، فیلمی که سعی در بازنمایی بخشی از خاطرات دفاع مقدس داشته که کمتر به آن پرداخته شده است.
 
به گزارش رجانیوز؛ فیلم خاطرات ۲۳نوجوان ایرانی را که توسط بعثی ها به اسارت در می آیند را به تصویر می کشد، نوجوانانی که تا اواسط فیلم موضوع اصلی قصه هستند اما از اواسط فیلم به بعد قهرمان جدیدی وارد داستان می شود. 
 
فیلمنامه این اثر فیلمنامه ای اقتباسی از دو کتاب خاطرات دفاع مقدس به نام های آن بیست و سه نفر، خاطرات خودنوشت احمد یوسف زاده آزاده دفاع مقدس و یکی از ۲۳ نوجوان قصه و کتاب ملاصالح  زندگی نامه ملاصالح قاری مترجم زندان های رژیم بعث عراق مترجم صدام در دیدار ۲۳نوجوان اسیر ایرانی بود که بعدها پس از آزادی، به جرم خیانت به ایران از طرف وزارت اطلاعات ایران زندانی و بازجویی شد و نهایتاً با نامه سیدعلی‌اکبر ابوترابی‌فرد بی‌گناهی وی اثبات و از وی رفع اتهام ‌شد؛ است. روایت قصه با دو منبع در قسمت هایی از فیلم به یکپارچگی فیلم نامه ضربه وارد می کند.
یکی از نقاط ضعف اثر استفاده از فیلم های آرشیوی است، تا جایی که مخاطب سردرگم بین مستند و فیلم می‌ماند، مخصوصا انتهای فیلم که کاملا وارد فضای مستند و واقعیت می شویم و کارگردان پشت پایی به تلاشش برای دراماتیزه کردن فیلم می‌زند.
این استفاده از واقعیات و دوری از قصه پردازی فیلم به گیجی در روایت قصه دچار می شود و دوربین بین روایت اول شخص و سوم شخص در رفت و آمد است، اتفاقی که حس خوبی را به مخاطب القا نمی کند.
 
 
یکی از نقاط قوت فیلم استفاده از نابازیگرانی است که توانسته اند به خوبی از عهده ایفای نقش بربیایند، مهدی جعفری، کارگردان اثر درباره سختی های بازی گرفتن از نوجوانان غیربازیگر می گوید:
«(استفاده از نوجوانان) یکی از مهمترین چالش‌های ساخت این فیلم سینمایی بود. ما برای برگردان سینمایی این موضوع به تعدادی بازیگر خوب نوجوان نیاز داشتیم و قرارمان با دوستان و همکاران این بود که حداقل یکی،دو ماه پیش از شروع فیلمبرداری مرحله انتخاب بازیگر را پشت سر گذاشته باشیم تا بتوانیم طی یک ماه بصورت فشرده با آنها تمرین کنیم. من قبلا چندین فیلم کوتاه و بلند کودک و نوجوان ساخته بودم و پیش آمده بود که در بعضی از فیلم‌ها با سه یا چهار نوجوان بازیگر کار کنم ولی فیلمی که در بیش از هفتاد درصد صحنه‌های آن با یک جمع بیست و سه نفری نوجوان سروکار داشته باشد واقعا فیلم خاصی ست که فرصت تجربه آن کمتر پیش می آید .
 
کارِ انتخاب بازیگر با سرعت آغاز شد و بعد از کلی فراخوان در تهران و شهرستان‌هایی که لازم بود، لیست بازیگران تکمیل شد‌. مشکل اصلی این بود که تجربه بازی این بچه‌ها در یک سطح و اندازه نبود و ضمنا مدل بازی آنها هم با یکدیگر تفاوت داشت. برخی از تئاتر آمده بودند، بعضی تجربه موفق بازی در چند فیلم را داشتند و عده‌ای هم اصلا تجربه بازی نداشتند. در طول یک ماه قبل از کلید به کمک دوست خوبم، جمشید بهمنی، که بازیگردان فیلم بودند ابتدا سطح بازی آنها با هم یکسان شد و سپس وارد مرحله تمرین‌های اصلی شدیم.
 
از مشکلات دیگر وجود ده نفر از نوجوانان شهرستانی بود که می‌بایست چیزی حدود چهار ماه دوری از خانه و خانواده و مدرسه و دوستان خود را تجربه می‌کردند و خب، این قطعا برای نوجوانانی با این سن و سال موضوع راحتی نبود اما عشق و علاقه آنها به این کار و همدلی همه آنها با فیلم باعث شد تا با وجود همه سختی‌هایی که در مسیرِساختِ این اثر وجود داشت نتیجه کارِ همه بازیگران فیلم ۲۳ نفر از جمله گروه بازیگران نوجوان بسیار درخشان و قابل قبول از آب در بیاید.»
طراحی صحنه قوی، نورپردازی ایده آل، بازی‌های قوی، و موسیقی متن دل نشین و روایت قصه‌ی خوب اگر بخش هایی از فیلم را نادیده بگیریم، همگی دال بر کارگردانی قوی این فیلم است. 
 
بسیاری از سکانس ها و گفتگوهای فیلم حس غرور ملی به مخاطب القا می کند. روایت قصه ی نوجوانانی که برای خدمت به وطن و عقیده در اسارت دشمن هستند و هرگز برای آسایش بیشتر تن به ذلت امان نامه‌ی صدام نمی دهند؛ نوجوانانی که سن زیادی ندارند، ولی مشق مردانگی می کنند و درس مقاومت می دهند.
 
بهتر است نهادهای فرهنگی متولی حمایت از سینمای تراز انقلاب اسلامی به جای پروار کردن سلبریتیسم غیرمردمی به تولید محتوای متناسب با فضای فرهنگی کشور بپردازند، تولید کاری شبیه به ۲۳ نفر.