98/8/20 - 16:02 1970-1-1 03:30:00
شناسه خبر : 329857
مقامات و دولت‌های متوالی آمریکا تا قبل از دولت دونالد ترامپ عموماً انکار کرده‌اند که یکی از علل اصلی حضورشان در عراق، تصاحب ذخایر نفتی است اما دولت فعلی آشکارا گفته چقدر نفت عراق و سوریه را دوست دارد.
مقامات و دولت‌های متوالی آمریکا تا قبل از دولت دونالد ترامپ عموماً انکار کرده‌اند که یکی از علل اصلی حضورشان در عراق، تصاحب ذخایر نفتی است اما دولت فعلی آشکارا گفته چقدر نفت عراق و سوریه را دوست دارد.
 
 به گزارش رجانیوز به نقل از فارس؛ «طلای سیاه» (نفت) همیشه یکی از چند انگیزه بسیار واقعی دولت‌های پیاپی آمریکا برای حضور در غرب آسیا بوده و تا الان هم هست؛ هر چند برخی سیاسیون آمریکا این گزاره را تکذیب کنند، عملکرد آنان دقیقاً‌ آن را اثبات کرده است و می‌کند.
 
قدیم‌تر می‌گفتند، هر کس بر قلب زمین مسلط باشد بر دنیا مسلط است، اما نفت‌دوستان آمریکایی می‌گویند هر کس بر منابع نفت دنیا مسلط باشد، بر کل دنیا مسلط خواهد بود. «تأثیر نفت منحصر به نظام اقتصادی جهان و تجارت بین‌الملل، نیست بلکه شامل همه مظاهر تمدنی معاصر می‌شود و تقریباً‌ نمی‌توان نفت را از آن جدا کرد» (برجاس، ۲۰۰۰ : ۲۰)
 
به همین دلیل یکی از انگیزه‌های اصلی آمریکا از حضور در افغانستان را تضمین امنیت نفت خلیج فارس برای خودش می‌دانند (التنیر، ۲۰۱۰ : ۱۲۱) یا تضمین انتقال ذخایر نفتی عراق که بیش از صد میلیارد بشکه تخمین زده شده است. نشریه «اُیل اَند گَز»  در سال ۲۰۰۳ در گزارشی، ذخایر نفتی عراق را ۱۱۵ میلیارد بشکه برآورد کرده که این مقدار، عراق را بعد از عربستان سعودی و کانادا در جایگاه سومین کشور دارنده بزرگ‌ترین ذخایر نفتی قطعی دنیا قرار می‌دهد ( OLL GAS JOURNAL, 2003).
 
تأسیسات نفتی در عراق
 
«اکتشاف نفت عراق در حد و اندازه تجاری، اولین بار چهاردهم اکتبر ۱۹۲۷ در کرکوک و توسط یک شرکت نفت ترکیه‌ای (بعدا به نام شرکت نفت عراق تغییر کرد) صورت گرفت. این اکتشاف اشتهای قدرت‌هایی مثل بریتانیا، فرانسه، ایتالیا، آلمان و آمریکا را برای رقابت در تصاحب سهم بیشتر باز