هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
سه شنبه، 4 تير 1398
ساعت 23:37
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

سه شنبه 7 خرداد 1398 ساعت 13:13 2019-5-28 13:13:36
شناسه خبر : 319244
در حال حاضر علاوه بر مخالفت دولت خودگردان فلسطینی، کشورهای مهم دیگری مانند اردن، مصر،کویت و ترکیه نیز از مخالفان جدی اجرای این طرح به شمار می‌روند، لذا بر این اساس، نمی‌توان اجرای معامله قرن را عمده عامل تنش‌زایی امریکا در منطقه با تمرکز بر ایران دانست
در حال حاضر علاوه بر مخالفت دولت خودگردان فلسطینی، کشورهای مهم دیگری مانند اردن، مصر،کویت و ترکیه نیز از مخالفان جدی اجرای این طرح به شمار می‌روند، لذا بر این اساس، نمی‌توان اجرای معامله قرن را عمده عامل تنش‌زایی امریکا در منطقه با تمرکز بر ایران دانست
گروه بین الملل-رجانیوز: صدور مجوز میلیاردها دلار سلاح به عربستان و امارات با چراغ سبز ترامپ و به بهانه اعلام وضعیت اضطراری ناشی از وجود تنش‌ها با ایران در حالی رسانه‌ای شد که دو نشست اضطراری عربستان پس از حمله انصارالله یمن به تاسیسات نفتی این کشور بی‌نتیجه مانده بود و علیرغم اینکه هدف از برگزاری دو اجلاس فوق، ایجاد انسجام و یکپارچگی عربی عنوان شده بود، اما دعوت نکردن قطر به این دو نشست، از ناسازگاری ریاض با برخی کشورهای منطقه بر سر مسائلی مانند جنگ یمن خبر داد.
 
در این میان اعلام اجرایی شدن معامله قرن در پایان ماه رمضان نیز این سناریو را قوت بخشید که اساسا ایجاد تنش در منطقه با محوریت امریکا و همداستانی همپیمان اصلی اش یعنی عربستان علیه ایران، صرفا مکانیزمی برای کاهش توجه و تمرکز ایران نسبت به حزب الله، سوریه و حماس بوده تا امریکا بتواند بدون هیچ مانعی به اهداف معامله قرن دست یابد. با این وجود نمی‌توان از نظر دور داشت که خود عربستان از ظرفیت‌های بالقوه و حتی بالفعلی برخوردار است که می‌تواند بر موضوعاتی از قبیل امنیت اسرائیل، اروپا و حتی آمریکا در منطقه اثرگذار باشد؛ چراکه همچنان نیروهای منتقد و مخالف شاهزاده جوان سعودی در ساختار سلطنت و همچنین در جامعه عربستان به عنوان نیروهای اجتماعی موثر حضور دارند که می‌توانند با در اختیار گرفتن انبارهای بزرگ سلاح‌های امریکایی و اروپایی، ریاض را به انبار باروتی که هر لحظه علیه همپیمانان خارجی حکومت سعودی در منطقه منفجر شود، تبدیل کنند. 
 
در واقع اعطای میلیاردها دلار سلاح به سعودی‌ها گام برداشتن بر لبه تیغ است و امریکا باید به طور دائم به منظور ممانعت از بروز هرگونه اقدام علیه رژیم صهیونیستی، تحرکات نظامی منطقه و خلیج فارس را زیر نظر داشته باشد. لذا امریکا برای کمتر هزینه کردن در این راستا ترجیح داده که همواره از حکومت وقت ریاض به هر طریقی حمایت کرده و نه تنها در منطقه بلکه در صحنه بین المللی نیز وجهه موجهی از این کشور نمایش دهد، اگرچه در برخی مواقع مانند آنچه درخصوص قتل جمال خاشقچی روی داد، کاخ سفید نیز نتوانست به طور صد در صدی چهره مخدوش بن سلمان و کارگزارانش را نزد افکار عمومی جهان چندان ترمیم و تطهیر کند. 
 
در همین راستا، عربستان سعودی نیز با هدف ایجاد امینت خاطر برای امریکا و اسرائیل خصوصا در چند سال اخیر تلاش کرده تا در رقابت با ایران، به اشکال مختلف تنش زایی کند و در راستای گفتمان ایران ستیزی در قالب های متعددی مانند ایجاد فضای دوگانه شیعه – سنی و عرب – اسلامی، ایران را به عنوان تنها کشور برهم زننده توازن قوا در منطقه معرفی کند. بر همین اساس همراهی عربستان با امریکا در ماجراجویی‌های ترامپ در منطقه علیه ایران و دمیدن بر آتش این تنش‌ها از مهمترین اقدامات دولت ریاض به شمار می‌رود تا بتواند از آب گل آلود ماهی خود را بگیرد. اتهام زنی به ایران در مورد انفجار نفتکش‌ها در بندر فجیره امارات از جمله این شانتاژها محسوب می‌شود و می توان این رویکرد ریاض را پیگیری همان سناریوی امریکا در کاهش تمرکز ایران بر مناطق اشغالی فلسطین و اجرای بی دغدغه معامله قرن بدون ایران دانست. 
 
اما آنچه در این میان درخصوص معامله قرن قابل تامل است اینکه اگرچه در یک سال گذشته تلاش هایی برای همراه کردن کشورهای عربی با اسرائیل انجام شده اما این هیچیک از این تلاش‌ها نتوانسته تضمینی برای همصدایی جامعه عربی با معامله قرن به امریکا و رژیم صهیونیستی بدهد، زیرا در حال حاضر علاوه بر مخالفت دولت خودگردان فلسطینی، کشورهای مهم دیگری مانند اردن، مصر،کویت و ترکیه نیز از مخالفان جدی اجرای این طرح به شمار می‌روند، لذا بر این اساس، نمی‌توان اجرای معامله قرن را عمده عامل تنش‌زایی امریکا در منطقه با تمرکز بر ایران دانست و براساس گمانه‌زنی‌های متعدد در این خصوص، بیشتر اقدام امریکا در منطقه عملیاتی روانی در راستای ثتبیت تداوم حضور نیروهای امریکایی در منطقه غرب آسیا پس از ناکامی‌های این کشور در مدیریت مناقشات حاصل از وجود داعش و گروه‌های تکفیری در عراق و سوریه است که در نهایت موجب شد واشنگتن، زمین بازی را به ایران واگذار کند.  
 
*نویسنده: سيده مهديه قرشي