هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

يكشنبه 8 ارديبهشت 1398 ساعت 15:15 2019-4-28 15:15:32
شناسه خبر : 315825
انتقاد رهبر انقلاب از ترویج فرهنگ ضد کار وضد تولیدِ بخت آزمایی در فضای مجازی و صدا و سیما در سال رونق تولید ملی
انتقاد رهبر انقلاب از ترویج فرهنگ ضد کار وضد تولیدِ بخت آزمایی در فضای مجازی و صدا و سیما در سال رونق تولید ملی
١- رهبر انقلاب در دیدار اخیر خویش با کارگران، تصریح کردند باید در جامعه و در میان مردم، فرهنگ «کار» و «تولید» و «تلاش» را ترویج شود، نه روحیّه‌ی «نشستن و ثروت بادآورده را انتظارکشیدن». ازاین‌رو، نهادهای رسمی ازجمله صداوسیما، نباید برنامه‌هایی که از قبیل «بخت‌آزمایی» است را ترویج کنند. «دستاورد واقعی انسان»، آن‌چیزی است که محصول «سعی» و «تلاش» او باشد: وَ اَن لَیسَ للانسان الّا ما سَعی(نجم: ۳۹)؛ و این‌که براى انسان، جز حاصل تلاش او نیست. این‌که ذهن و فکر و بازو و همّت و اراده‌ی انسان، فعّال شود و به‌کار افتد، انسان و جامعه را رشد می‌دهد؛ چنان‌که جوامعی که از لحاظ مادّی رشد کردند، در اثر تلاش رشد کردند، و حتّی خدای‌متعال نیز وعده داده که به کسانی‌که برای دنیا کار می‌کنند و به فکر معنویّات و آخرت هم نیستند، کمک می‌کند تا در همان راهی که هستند، بتوانند حرکت کنند(آیت‌الله خامنه‌ای؛ در دیدار کارگران؛ 4 اردیبهشت 1398).
 
٢- ما براین‌باور هستیم که امرونهی‌های شرعی، همگی ریشه در «مصالح و مفاسد دنیوی و اُخروی» دارند و «اعتباری محض» و «بریده از حقایق» نیستند. به همین سبب، تعهّد و تقیّد به آنها، هم موجب «سعادت دنیوی» انسان می‌شود، و هم زمینه‌ساز «سعادت اُخروی» او. بیان رهبر انقلاب درباره‌ی یکی از «نتایج منفی و زیان‌بار» اشاعه‌ی بخت‌آزمایی در رسانه‌ها، ناظر به همین امر است و به یکی از «کژکاردها» و «مفاسد» آن اشاره دارد. در قرآن کریم، از قماربازی به «مَيْسر» تعبیر شده و در توجیه حرمت آن، حکمت و فلسفه‌اش بازگفته شده است، ازجمله تصریح شده که هرچند شاید «مَيْسر»، منافع و محاسنی داشته باشد، امّا در نهایت و به‌طور کلّی، مضار و مفاسدش، «غالب» و «اکثری» است:
 
يَسْأَلُونَكَ عَن الْخَمْر وَالْمَيْسر قُلْ فيهمَا إثْمٌ كَبيرٌ وَمَنَافعُ للنَّاس وَإثْمُهُمَا أَكْبَرُ منْ نَفْعهمَا (بقره: 219)
 
درباره‌ی شراب و قمار، از تو مى‌پرسند. بگو در آن دو، گناهى بزرگ و سودهايى براى مردم است، و[لى] گناه‌شان، از سودشان بزرگ‌تر است.
 
در آیه‌ای دیگر آمده است که «مَيْسر»، از «عمل شیطان»  و «کاری شیطانی» است؛ یعنی شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند و خواهان انجامش است و چون چنین است، به هلاکت و تباهی انسان می‌انجامد. در ادامه نیز، به دو فقره از نتایج ویران‌گر مَيْسر اشاره شده که عبارتند از «ایجاد شدن دشمنی و کینه میان مردم» و «بازداشته‌شدن از یاد خدای‌متعال و نماز»:
 
يَا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رجْسٌ منْ عَمَل الشَّيْطَان فَاجْتَنبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلحُونَ إنَّمَا يُريدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَهَ وَالْبَغْضَاءَ في الْخَمْر وَالْمَيْسر وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذكْر اللَّه وَعَن الصَّلَاه فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ(مائده: 90-91)
 
اى كسانى‌كه ايمان آورده‏‌ايد! شراب و قمار و بت‌ها و تيرهاى قرعه پليدند [و] از عمل شيطانند. پس از آنها دورى گزينيد؛ باشد كه رستگار شويد. همانا شيطان مى‏‌خواهد با شراب و قمار، ميان شما دشمنى و كينه ايجاد كند و شما را از ياد خدا و از نماز، باز دارد. پس آيا شما دست برمى داريد؟!
 
ازاین‌رو، «مَيْسر» هم عواقب مادّی مخرّب دارد و هم عواقب معنوی مهلک؛ چنان‌که هم مناسبات اجتماعی را دچار «تنش» و «بحران» و «کشکمش» می‌کند و «صمیمیّت» و «صداقت» و «خیر» را ارتباطات اجتماعی می‌زداید، و هم اشتغال به آن، به «سرگرمی» و «غفلت از معنویّت و ذکر الهی» می‌انجامد و انسان را در دنیا و مادّیّات، غوطه‌ور می‌سازد.
 
در روایتی آمده است:
لمّا أنزلَ اللّه ُ عزّوجلّ على رسول اللّه صلى‌الله‌عليه‌و‌آله: «انّما الخَمرُ و المَيسرُ» قيلَ: يا رسولَ اللّه، مَا المَيسرُ؟ قال: كُلُّ ما تُقُومرَ به حتَّى الكعابُ و الجَوزُ.
 
هنگامى‌كه خداوند، آيه‌ی «انّما الخمر و الميسر» را بر پيامبر خدا -صلى‌الله‌عليه‌و‌آله- نازل كرد، از ايشان درباره‌ی مَيسر پرسيدند، حضرت فرمود: هر چيزى، حتّى تاس‌هاى تخته نَرد و گردو، كه با آن برد و باخت شود(الكافي، ج 2، ص 123، ح 5).
در روایت دیگر درباره‌ی آیه‌ی «و لا تَأْكُلُوا أموالَكُم بَينَكُم بالباطل»(البقره: 188)؛ و اموال‌تان را ميان خود، به ناروا مخوريد، آمده است:
 
كانَت قُرَيشٌ تُقامرُ الرجُلَ بأهله و ماله، فَنَهاهُمُ اللّه ُ عَزَّوجلَّ عَن ذلكَ(الكافي، ج 1، ص 122، ح 5).
 
قريش، بر سر زن و مال خود، با يكديگر قمار مى‌زدند و خداوند عزّوجلّ، آنها را از اين‌كار، نهى فرمود.
 
٣- در سخن رهبر انقلاب، به‌مناسبت اشاره به مسأله‌ی رونق تولید، به یکی دیگر از ثمرات منفی «مَيْسر» پرداخته شده که عبارت از است رایج‌گردیدن فرهنگ مخرّب «راحت‌طلبی» و «تن‌آسایی» و «طلب ثروت بادآورده و اتّفاقی». انسان به حسب طبع اوّلی خویش، مایل است که بدون «تلاش» و «زحمت»، به نتیجه دست یابد و «نابرده رنج»، گنج بیابد و روزگار را به ‌آسانی و رفاه و راحتی، بگذارند، و به‌ همین دلیل، از هرآنچه‌که تحصیلش، «بی‌دغدغه» و «بی‌کار» و «بی‌تلاش» باشد، استقبال می‌کند. کسانی نیز، از این میل و خواسته‌ی مخدّر و غلط، استفاده می‌کنند و می‌کوشند با دامن‌زدن به آن، جامعه را گرفتار «بیکارگی» و «تنبلی» و «تن‌آسایی» کنند و همگان را به «پخته‌خواری» و «کسالت» و «بی‌تحرّکی» عادت دهند. بدیهی است که چنانچه این امر به یک سنّت اجتماعی تبدیل شوند و مردم به‌جای آن‌که در اندیشه‌ی «کار» و «زحمت» و «کوشش» و «مجاهدت» باشند، به‌دنبال راهی باشند که به‌صورت «دفعی» و «ناگهانی» و از سر اتّفاق، ثروت‌های کلان تحصیل کنند و بی‌تلاش و تکاپو، به مواهب مادّی و دنیوی دست یابند، چرخ‌های «کار» و «تولید»، از حرکت بازخواهند ایستاد و اقتصاد و معیشت، رنجور و ضعیف خواهد شد. هشدار و انذار رهبر انقلاب، به چنین خطر فرهنگی مهلکی است. رسانه‌ها و از جمله صدا و سیما نباید این انگیزه و اندیشه را تقویّت کنند که وقتی می‌توان به‌سادگی و در کوتاه‌مدّت، ثروت‌های افسانه‌ای تحصیل کرد، دیگر لازم نیست مشقّت و دشواری کار و تولید و عمل را بر خویش هموار کرد و باید از راه‌‌های میان‌بر، ره صدساله را یک‌شبه پیمود، بلکه باید این بیراهه‌ها و کج‌راهه‌ها را مسدود کنند و جامعه را هرچه بیشتر، به‌سوی تولید و تکاپو و مجاهدت مؤمنانه و خستگی‌ناپذیر هدایت کنند. 
 
٤- بااین‌حال، متأسّفانه مشاهده می‌شود که بسیاری از رسانه‌ها و حتی متاسفانه صدا و سیما، می‌کوشند فرهنگ غلط برد و باخت نامشروع و بخت‌آزمایی و حریص‌شدن نسبت به کسب بی‌زحمت و دفعی ثروت‌های افسانه‌ای را رایج کنند و مردم را از کار و محاسبه‌ها و معادله‌های معیشتی مبتنی بر عمل و اقدام جدّی بازدارند. اکنون در شبکه‌های اجتماعی بیگانه، همچون تلگرام، بسیارند گروه‌هایی که این‌گونه عمل می‌کنند و با تحریک و ترغیب حس ولع و طمع مردم، می‌کوشند آنها را گرفتار بازی‌هایی کنند که «مَيْسر» به‌شمار می‌آیند. این پدیده‌ی نامبارک و تلخ، مفسده است و جامعه را گرفتار بحران و چالش می‌کند و از مفاسد ضدّاخلاقی و منافی عفت و انسانیّت که در شبکه‌های اجتماعی غربی شایع است، کمتر و کم‌اهمّیّت‌تر نیست. ازاین‌رو، باید با آن مقابله کرد و اجازه نداد چنین انحراف و معصیّتی، رواج یابد. ازطرف‌دیگر، رسانه‌های رسمی از جمله صداوسیما، به‌طریق‌اولی باید از چنین برنامه‌ها و رویکردهایی، برحذر باشند و با هیچ‌توجیهی (ولو جذب اسپانسر به بهانه عدم حمایت مالی دولت)، در پی ترویج و تبلیغ آنها نباشند. جامعه باید به‌سویی حرکت کند که کار و زحمت و عرق‌ریختن را، فضیلت و مایه‌ی افتخار بشمارد و به کار و کار کردن و مجاهدت دشوار و مشقّت‌بار، افتخار کند، نه‌این‌که تنبلی و تن‌آسایی را ترجیح دهد و بکوشد به هر بهانه‌ای، از کار بگریزد و مسیرهای دفعی و نامشروع بیابد. کار مؤمنانه و مجاهدانه، ازیک‌سو، جوهر آدمی را محقّق می‌کند و ظرفیّت‌ها و استعدادهای درونی را، نمایان و عیان می‌سازد، و ازسوی‌دیگر، خیرات و برکات فراوانی را نصیب مردم و جامعه می‌کند و به‌این‌ترتیب، جامعه در مسیر کمال و تعالی و سعادت قرار می‌گیرد.