هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
يكشنبه، 26 خرداد 1398
ساعت 14:10
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

دوشنبه 17 دى 1397 ساعت 11:44 2019-1-7 11:44:54
شناسه خبر : 303440
به هرحال دعوای حجاریان و دیگر اصلاح‌طلبان بر سر نقد دولت و عبور از حاکمیت چیزی نیست که بشود پنهان کرد. اصلاح‌طلبی با مشکل جدی بحران مشروعیت روبه روست و طبق گفته خودشان، عملکرد ضعیف دولت دست آن‌ها را برای انتخابات‌های بعدی بسته است. اتفاقی که باعث می‌شود سعید حجاریان به ایده‌های عبور از روحانی و در شرایط بحرانی خروج از حاکمیت برسد و آن‌ها را تنها راه حل‌های تمام نشدن تاریخ انقضا اصلاحات بداند.
به هرحال دعوای حجاریان و دیگر اصلاح‌طلبان بر سر نقد دولت و عبور از حاکمیت چیزی نیست که بشود پنهان کرد. اصلاح‌طلبی با مشکل جدی بحران مشروعیت روبه روست و طبق گفته خودشان، عملکرد ضعیف دولت دست آن‌ها را برای انتخابات‌های بعدی بسته است. اتفاقی که باعث می‌شود سعید حجاریان به ایده‌های عبور از روحانی و در شرایط بحرانی خروج از حاکمیت برسد و آن‌ها را تنها راه حل‌های تمام نشدن تاریخ انقضا اصلاحات بداند.
گروه سیاسی-رجانیوز: بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 96، تقریبا می‌شود با اطمینان گفت دیگر موضوعی نمانده که اصلاح‌طلبان در آن به مشکل جدی برنخورده باشند و صدای اختلاف در اردوگاهشان رسانه‌ای نشده باشد. اخیرا نیز خروج از حاکمیت و عدم شرکت در انتخابات به یکی از داغ‌ترین بحث‌های اصلاح‌طلبان تبدیل شده است.
 
به گزارش رجانیوز سعید حجاریان در طی مصاحبه‌ای که با برنامه اینترنتی «عصرما» انجام داده بود علی‌رغم انتقاد به دولت، درمورد انتخابات‌های آینده نکات بحث برانگیزی را به زبان آورده و گفته بود:
«ممکنه صندوق رأی برای ما جعبه پاندورا(جعبه‌ای که بنابر افسانه‌های یونانی از آن بلا بیرون می‌آید) باشه... انتخابات بت نیست برای ما؛ کی گفته اصلاً باید شرکت کرد یا نکرد. ممکنه شرکت کنیم؛ ممکنه شرکت نکنیم. بستگی به شرایط داره. ممکنه ما هم بگیم که شرکت نمی‌کنیم با وضع کنونی.»
 
بیان این حرف‌ها آن هم از زبان مغز متفکر اصلاح‌طلبان باعث شد که خیلی سریع در این موضوع بین اصلاح‌طلبان اختلاف بالا بگیرد. درهمین راستا عبدالواحد موسوی لاری، وزیر کشور دولت اصلاحات و نایب‌رئیس کنونی شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان، در مصاحبه‌ای که با روزنامه سازندگی انجام داده بود، اختلافش را با حجاریان به صورت علنی عنوان کرده و گفته بود:
«برخی معتقدند جامعه مخاطب اصلاح‌طلبان به‌سمتی که آقای سعید حجاریان و طرفداران عقیده ایشان هستند، گرایش دارند، یعنی گذر از انتخابات و گذر از شکل اصلاح‌طلبی انتخابات؟ من این را قبول ندارم. آنها نگاه اکثریت نیستند»
 
 
 
 
 
موسوی لاری در ادامه نیز گفته بود:
«اصلاح‌طلب منتقد به‌دنبال این نیست که بگوید «من نیستم»، اتفاقاً حرف او این است که «من هستم و دولت باید اصلاح شود». اصلاح‌طلب نمی‌گوید «ما باید از کل نظام عبور کنیم» عدد اصلاح‌طلبان رادیکالی که این شعار را قبول دارند بالا نیست.»
 
موسوی لاری، سعیدحجاریان را اصلاح‌طلب رادیکالی می‌داند که نظام را قبول ندارد و معتقد است که باید از آن عبور کرد. او معتقد است که اصلاح‌طلبان رادیکال به دنبال عبور از حاکمیت هستند و بدنه اصلاحات با آن‌ها همراه نیست. 
 
عبدالله ناصری، عضو شورای مشورتی اصلاح‌طلبان هم سخنان حجاریان را مورد نقد قرار داده و گفته است:
«اصلاح‌طلبان تاکنون هیچ وقت صحبت از خروج از حاکمیت یا تحریم انتخابات نکرده‌اند با وجود این که جریان اقتدارگرا و رادیکالیسم بارها تلاش کرده که اصلاح‌طلبان را به قهر بکشاند و از حاکمیت خارج کند اما اصلاح‌طلبان به تحریم انتخابات یا خروج از حاکمیت فکر نمی‌کنند.» 
 
البته برخلاف آنچه عبدالله ناصری عنوان می‌کند اصلاح‌طلبان در زمان خاتمی چندبار با مطرح کردن ایده خروج از حاکمیت به دنبال پیشبرد اهداف خود از طریق تهدید بودند. برای مثال در قضیه‌ی لوایح دوقلو عباس عبدی طی مصاحبه‌ای با روزنامه‌ آفتاب یزد در 25 شهریور ماه سال81، به همین مطلب اشاره کرده و گفته بود:
«در صورت تأیید نشدن کامل این دو لایحه، اصلاح ‌طلبان از حاکمیت خارج خواهند شد؛ زیرا عملاً کاری از دست آنها برنخواهد آمد تا به مطالبات مردم پاسخ دهند. خروج از حاکمیت هم شامل استعفای دسته‌جمعی رئیس ‌جمهوری و نمایندگان مجلس ششم است ... بقای نظام در گروه تصویب و تأیید لایحه‌ تبیین اختیارات رئیس ‌جمهوری و اصلاح قانون انتخابات است ... جز تصویب و تأیید این لوایح، هر برخورد دیگری که با‌ آنها صورت گیرد،‌ نه تنها مشکلات نظام را حل نخواهد کرد بلکه ممکن است به فروپاشی نیز منجر شود»
 
از طرفی شخص موسوی لاری نیز در مصاحبه خود با روزنامه سازندگی نظارت استصوابی را یکی از دلایلی عنوان می‌کند که ممکن است به قهر اصلاحات با انتخابات بیانجامد. او در پاسخ به این سوال که «آیا دیگر می‌توان با راه حل انتخابات با مردم تفاهم کرد؟» گفته بود: 
«قطعاً ممکن است، مگر اینکه قدرت‌های موجود، راه‌های انتخابات را ببندند و راه‌ها را باز نکنند و نیروهای کنشگر مورد تأیید و اعتماد مردم را رد کنند. در این صورت اصلاح طلبان دیگر راهی جز این ندارند که بگویند ما تلاش کردیم و نشد»
 
بنابراین ایده خروج از حاکمیت و تحریم انتخابات همیشه برای اصلاح‌طلبان ابزاری بوده تا با آن به حاکمیت فشار بیاورند و حرفشان را به کرسی بنشانند. امروز نیز مخالفت بدنه اصلاح‌طلبی با حجاریان بیشتر از آن روست که می‌دانند که حنای این حرف‌ها دیگر رنگی نخواهد داشت و این مسائل بیشتر به ضرر اصلاح‌طلبان تمام می‌شود.
 
 این اختلافات درون اردوگاه اصلاح‌طلبی در این مدت به صورت متعددی دیده شده و مسبوق به سابقه است. چندی پیش سعید حجاریان و برخی دیگر از اصلاح‌طلبان درباره حمایت از روحانی عنوان کرده بودند که از ابتدا هم، حمایت ویژه‌ای در کار نبوده و به عبارت حجاریان، عقدی بین اصلاحات و روحانی وجود نداشته. برای همین معتقد بودند که باید از روحانی عبور کرد تا بشود در انتخابات‌های آتی هنوز به صندوق‌ها امیدوار بود. حجاریان در همین‌باره گفته بود:
« دولت اساساً عقدی با اصلاح‌طلبان منعقد نکرد که بخواهد از آن عبور کند. یعنی در سال ۹۲، به قدری فرصت کم بود که اصلاح‌طلبان با دولت بر سر موضوعات خاص به ائتلاف نپرداختند و از این گذشته، روحانی برنامه ائتلافی نداشت... دولت روحانی هم استعداد و ظرفیت کافی برای مقابله با معضلات داخلی نداشت. بنابراین ما به لحاظ اخلاقی هم نمی‌توانستیم وظیفه‌ای در قبال وی داشته باشیم.»
 
این حمله‌های حجاریان و برخی رسانه‌های اصلاح‌طلب به روحانی باعث شد تا برخی دیگر در این‌باره موضع‌گیری کنند و به مخالفت با حجاریان بپردازند.
 
بهزاد نبوی در مصاحبه‌ای که تحت عنوان «خطر تکرار سال ۸۴» در روزنامه سازندگی به چاپ رسیده است در جواب حجاریان می‌گوید:
« متأسفانه دوستان اصلاح‌طلب تصور می‌کنند اگر در این شرایط لبه تیز حملاتشان را متوجه دولت کنند، می‌توانند خرجشان را از آقای روحانی و دولت جدا کنند و در افکار عمومی تصویر مثبتی از خودشان برای انتخابات مجلس و ریاست‌جمهوری آینده نشان دهند. در حالی که به اعتقاد من این اشتباه است و اعتماد مردم را نسبت به اصلاح‌طلب‌ها بیشتر سلب می‌کند»
 
 
 
 
مصطفی ‌هاشمی‌طبا، از چهره‌های اصلاح‌طلب هم به اظهارات سعید حجاریان درباره رابطه اصلاح‌طلبان و روحانی واکنش نشان داده بود و گفته بود: 
« اظهارات آقای حجاریان به عنوان فردی سیاسی و با تجربه برای من جای تعجب است. این اظهارات با تصمیمی که مجموعه اصلاح‌طلبان در زمان انتخابات اتخاذ کردند، همخوانی ندارد. البته اصلاح‌طلبان در زمان آقای خاتمی هم چنین حرف‌هایی را در ابتدا مطرح می‌کردند و بعد پروژه عبور از آقای خاتمی مطرح شد.»
 
شهیندخت مولاوردی، دستیار سابق رئیس جمهوری هم در همین راستا گفته بود: 
«من چنین صحبتی را نشنیدم که اصلاح‌طلبان بگویند اشتباه کردیم سال ۹۲ از آقای روحانی حمایت کردیم، در عوض بارها شنیدم که اصلاح‌طلبان گفتند اگر باز هم در شرایط انتخابات ریاست‌جمهوری سال‌های ۹۲ و ۹۶ قرار بگیریم، دوباره تصمیم به حمایت از آقای روحانی می‌گیریم.»
 
محمدرضا تابش، نایب‌رئیس اول فراکسیون امید هم گفته بود: 
«به هیچ عنوان صحبت از عبور از روحانی وجود ندارد. اصلاح‌طلبان چه در انتخابات سال ۹۲ و چه در زمان انتخابات ۹۶ برای پیروزی آقای روحانی سنگ تمام گذاشتند. در واقع اصلاح‌طلبان همه بضاعت و توانایی خود را برای موفقیت آقای روحانی در طبق اخلاص قرار دادند حال ممکن است در برخی موارد انتقاداتی داشته باشند، این چه منافاتی دارد که برخی آن را عبور از روحانی تعبیر می‌کنند؟ در هر روندی ممکن است انتقاداتی وجود داشته باشد که این انتقادات و مطالبات می‌تواند به پیشرفت کمک کند؛ بنابراین، هیچ گاه مسأله عبور از روحانی از سوی اصلاح‌طلبان مطرح نبوده است.»
 
محمود واعظی رئیس دفتر رئیس‌جمهور نیز در گفت‌وگو با ایسنا به سروصداهای اخیر برخی اصلاح‌طلبان علیه دولت اشاره کرده و گفته بود:
«بارها گفته‌ام کسانی که الان فکر می‌کنند که انتقاد از دولت در انتخابات به نفع آنها می شود، اشتباه می‌کنند.عده‌ای اکنون انتقاد کرده و خودشان هم مقداری دولت را تضعیف می‌کنند. آن‌ها فکر می‌کنند که این انتقاد موجب رای‌آوری در انتخابات می‌شود در حالی که این روند هم به ضرر خودشان می شود و هم به ضرر دولت.»
 
به هرحال دعوای حجاریان و دیگر اصلاح‌طلبان بر سر نقد دولت و عبور از حاکمیت چیزی نیست که بشود پنهان کرد. اصلاح‌طلبی با مشکل جدی بحران مشروعیت روبه روست و طبق گفته خودشان، عملکرد ضعیف دولت دست آن‌ها را برای انتخابات‌های بعدی بسته است. اتفاقی که باعث می‌شود سعید حجاریان به ایده‌های عبور از روحانی و در شرایط بحرانی خروج از حاکمیت برسد و آن‌ها را تنها راه حل‌های تمام نشدن تاریخ انقضا اصلاحات بداند.