هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چهارشنبه، 4 مهر 1397
ساعت 01:26
به روز شده در :

 

 

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

شنبه 10 شهريور 1397 ساعت 13:05 2018-9-1 13:05:07
شناسه خبر : 291785
عایدی تقریبا هیچ روی پل مذاکره با اروپا!
 
از انجا که در فضای برجام این اتحادیه اروپا بود که بیشترین عایدی را از اقتصاد ایران می ستاند که امار واردات کشور در سه سال اخیر از انگلیس، هلند، فرانسه، ایتالیا و المان که به ترتیب با رشد ۳۰۰، ۱۱۰، ۱۵۰، ۶۰ و ۵۰ درصدی نیز همین را ثابت می کند، لذا انتظار میرفت که اتحادیه اروپا به اب و اتش بزند برای حفظ بیشتر منافع ایران برای مقابله با تحریمهای امریکا! حداقل این انتظاری بود که دولتمردان از اتحادیه اروپا داشتند و بر همین اساس بود که پس از خروج ترامپ از برجام دخیل خود را از واشنگتن به اتحادیه اروپا بستند تا شاید چشم انداز این شاهکار دیپلماسی با معجزه موگرینی چیزی بیش از سراب فعلی باشد! اینکه دولتمردان و زنجیره ایها توامان با هم در تلاشند تا دفاع زیرکانه اروپاییها از برجام را " نزدیکی استراتژیک" اروپا به ایران تفسیر کنند بدین دلیل است که در غیابش از فقر پروژه رنج میبرند! بالاخص در حوزه سیاست خارجی! لذا مایلند برجام را تا انتها ادامه دهند  حتی بدون عواید ملموس!
 
حالا قریب به ۱۰۰ روز از خروج ترامپ از برجام میگذرد اتحادیه اروپا که مثلا میخواست با یکجانبه گرایی واشنگتن مقابله کند قرار بود از مرحله بیانیه عبور کرده، تضمین ها را اجرا و چشم انداز مبهم این توافق را روشن سازد! حالا در عمل و با گذشت ۳ ماه از مذاکرات دولت با اتحادیه اروپا برای گرفتن تضمینهای عملی جهت حفظ منافع ایران در برجام انهم بر روی پلی از اعتماد که برخلاف پل مذاکره با امریکا هنوز هم قوام خود را حفظ کرده شواهد اما نشان می دهد بروکسل اراده ای برای مقابله با تحریمهای ایران ندارد! و ان چهار تصمیم مثلا اجرایی "نظیر فعال سازی قانون مسدود سازی"؛ "اجرای فرایند رسمی برطرف سازی موانع برای بانک سرمایه گذاری اروپایی" ، " تقویت همکاری بی وقفه در زمینه های مختلف" ، و " بررسی امکان تراکنشهای بانکی موردی به بانک مرکزی ایران" حالا با گذشت دوماه از اغاز مذاکرات هنوز اجرایی نشده و قانون مسدود سازی اروپا هم صرفا یک واکنش سیاسی بود که امریکا را وادار به کوتاه امدن از مواضع خود کند که البته نکرد! چرا که در حال حاضر ارایش تحریمهای امریکا و میزان نفوذ مالی این کشور به نحوی تغییر کرده که قوانین مسدود ساز اثری غیر از یک بیانیه سیاسی ندارد! 
 
انسوتر اما در کنار چهار تصمیم اجرایی یک بسته به تعبیر رئیس جمهور مایوس کننده هم وجود داشت که محتویات درونی ان خالی بود از راهکارها و برنامه های عملیاتی! که این بسته و ان چهار تصمیم مثلا اجرایی نشان می دهد که اروپا نه تنها در عمل کاری برای مقابله با تحریمهای امریکا انجام نمی دهد بلکه پا را فراتر گذاشته و با کمال وقاحت پذیرش و انجام برنامه اقدام FATF را به نوعی پیش شرط همکاری خود با ایران قرار داده که این مهم یعنی " عایدی تقریبا هیچ روی پل مذاکره با اروپا"...
 
بر همین اساس است که می گوییم توهم همکاری اروپا با امریکا ساده لوحانه است همانطور که شکاف بین دوموکرات و جمهوریخواه ساده لوحانه بود! اروپا و امریکا به لحاظ ساختاری چه در حوزه سیاسی و چه در حوزه اقتصادی به یکدیگر پیوند خورده اند و از انجائیکه دارای اختلافات عمیقی با ایران هستند انگیزه ای برای حمایت جدی از ایران ندارند بر همین اساس است که اروپائیان همگام با دولت ترامپ چیزی در اتهام زنی به ایران در حوزه موشکی و منطقه ای کم نمی گذارند! این دو علاوه بر اشتراکات ارزشی همکاری تنگاتنگی به جهت تامین امنیت خود و مدیریت نظم فعلی جهانی دارند و کاملا به یکدیگر وابسته اند به نحوی که اگر امریکا را قدرت سخت بدانیم قدرت نرمی چون اروپا به شدت به ان وابسته است و بالعکس! و اگر اختلافی در بین انها بوجود امده که جریان زنجیره ای از ان تعبیر به شکاف عمیق می کند در حقیقت ناظر در زمینه های غیر امنیتی نظیر پیمان زیست محیطی و مسائل اقتصادی است! و اگر در پاره ای از موارد اروپا بخواهد سری بجنباند و به عنوان رقیب و چالشگر وضع موجود عمل کند در نهایت به قول انگلا مرکل مرعوب قدرت امریکاست و خود را به طور کل شریک و متحد امریکا می داند! بر همین اساس است که المانها بنا بر نقل وال استریت ژورنال با اصرار فرستادگان امریکا مجاب میشوند که قوانین پولی خود را به گونه ای تغییر دهند که جلوی انتقال ۳۰۰ میلیون یورو از هامبورگ به ایران گرفته شود!
 
با این حجم از بدعهدی اما حسن روحانی در اخرین گفتگوی خبری خود بیانیه های سیاسی اروپا را که فاقد اقدام و عمل می باشد را سنگ تمام اروپا در دور جدید تحریمها می نامد و در جلسه هیات دولت چنان با حسرت از پل و مذاکره حرف می زند که انگار در مذاکرات قبلی بر روی پلی پایدار که تضمین قطعنامه شورای امنیت ۲۲۳۱ را هم در قباله خود داشت چیزی غیر از هیچ نصیبش شده بود!
 
این مواضع نشان می دهد که همچنان در بر همان پاشنه ۵ سال قبل میچرخد و همچنان ذهن مسئولین با خوشبینی به غرب به مذاکره و پل پیوند خورده که این بلیه سبب میشود که اقتصاد مقاومتی به ان شکلی که مورد انتظار است اجرایی نشود، چرا که شرطی شدن ذهنیت مسئولین به بیرون از کشور سبب شرطی شدن بازار و فعالین اقتصادی داخلی میشود و این دقیقا همان خواست امریکاست یعنی بلاتکلیفی و ادامه برجام بدون عواید ملموس! که با بازی هوشمندانه اروپا مبنی بر وقت کشی و مذاکرات کش دار تا  سررسید تحریمهای نفت و بانک مرکزی در ابانماه و انهم با حداقل منافع اقتصادی که بسته ناچیز ۱۸ میلیون یورویی در این راستا ارزیابی میشود شرایطی را فراهم اورند که ایران برای بدست اوردن منافع اقتصادی بیشتر مجبور به مذاکره بر سر دیگر مولفه های قدرت خود شود!
 
در حال حاضر محاسبه درست و عقلانی این است که دولت بخشهایی از تعهدات هسته ای خود را متوقف کند تا شریک اروپایی واشنگتن به وقت کشی در مذاکرات پایان بخشد که این عمل هیچ منافاتی با تداوم مذاکرات با اروپا ندارد، در غیر اینصورت و با همان باورها و نگرشهای غلط ۵ سال گذشته و تکرار ان در اینده که متاسفانه رویکرد فعلی دولت هم همین را نشان می دهد کشور و مردم با مشکلات عدیده ای روبرو خواهند شد.


x