هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چهارشنبه، 21 آذر 1397
ساعت 19:09
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

شنبه 15 ارديبهشت 1397 ساعت 15:42 2018-5-5 15:42:26
شناسه خبر : 286836

همه اعتبار توافقنامه برجام برداشته شدن تحریم های ظالمانه اقتصادی غرب بالخصوص امریکا علیه ایران بود و اگر به صحبت های مقامات دولتی و تیتر رسانه های وابسته و نزدیک به دولت در زمان امضای برجام بنگریم، لغو و برداشته شدن تحریم ها به عنوان دستاورد بنیادین این توافقنامه ذکر می شد. در این یادداشت به دنبال اثبات برداشته شدن تحریم ها در پسابرجام نیستم، بلکه در پی بیان علل شدت یافتن تحریم ها در پسابرجام می باشم.

تعیین استراتژی و نحوه تعامل ایران با غرب در دوره هشت ساله توافقنامه برجام، رابطه مستقیمی با هویت آن دارد و شروط نه گانه رهبر معظم انقلاب بر اجرای برجام چگونگی رابطه صحیح برای حفظ دستاوردهای نظام را تعریف می کند. شرط دوم را می توان یکی از اساسی ترین شروط نهگانه دانست و در این شرط آمده است:

« در سراسر دوره‌ی هشت‌ساله، وضع هرگونه تحریم در هر سطح و به هر بهانه‌ای (از جمله بهانه‌های تکراری و خودساخته‌ی تروریسم و حقوق بشر) توسّط هر یک از کشورهای طرف مذاکرات، نقض برجام محسوب خواهد شد و دولت موظّف است طبق بند ۳ مصوّبه‌ی مجلس، اقدامهای لازم را انجام دهد و فعّالیّتهای برجام را متوقّف کند.»

به عبارتی دیگر حضرت آیت الله خامنه ای خط قرمز برای باقی ماندن در برجام از سوی ایران را اعمال تحریم های جدید حتی به بهانه های جدید تعریف کردند اما آنچه در دو سال و نیم گذشته از سوی دستگاه دیپلماسی کشور مشاهده شده، هر آن چیزی غیر از این مسئله بوده است.

صحبت های ظریف و دیگر مسئولین وزارت امور خارجه در مقاطع حساس تهدید امریکا به خروج برجام، نشان می دهد استراتژی دولت تاکنون حفظ برجام به هر قیمت بوده و دستگاه دیپلماسی در تلاش بوده که هزینه خروج امریکا از برجام را افزایش دهد، نه اعمال تحریم های جدید و در این بازه زمانی هیچ واکنش عملی ای از سوی دولت در مقابل تحریم ها و فشارهای اقتصادی امریکا چه در دولت باراک اوباما و چه در دولت دونالد ترامپ مشاهده نشده است.

تحریم ویزا، تحریم آیسا، تحریم کاتسا و اضافه شدن اسامی مقامات ایرانی به SDN لیست (همچون رئیس قوه قضائیه) را می توان از شاخص ترین تحریم های جدید در پسابرجام نام برد. شدت تحریم کاتسا به قدری بود که تمامی کارشناسان اقتصادی آن را مادر تمامی تحریم های امریکا از اول انقلاب تاکنون دانستند ولی در مقابل صرفا شاهد اعتراض کلامی و حتی بعضا پوشاندن واقعیت این تحریم ها از سوی دستگاه دیپلماسی بودیم و بی عملگی صرف و نشان دادن تنها دغدغه حفظ کلیت برجام ( حتی با نقض و یا عبور از ماهیت آن) از سوی دولت، امریکایی ها را به در پیش گرفتن استراتژی افزایش فشار اقتصادی ایران برای اخذ امتیازات جدید در کنار حفظ ظاهری برجام تشویق نمود.

به این صحبت های جواد ظریف در مصاحبه با شبکه «ان بی سی» در 29 بهمن سال گذشته توجه کنید:

ان بی سی: آیا شما فکر می کنید که رئیس جمهور ترامپ در عمل آماده است تا از برجام خارج شود؟


محمد جواد ظریف: «خوب من بر این باورم که رئیس جمهور ترامپ از روز اول ریاست جمهوری خود تلاش کرده است که از برجام خارج شود. او برای جلوگیری از بهره مند شدن ایران از منافع برجام از هیچگونه بدخواهی فروگذار نکرده است. در نتیجه ما بر این باوریم که هم اکنون نیز آمریکا ناقض برجام است. [...] اگر دولت کنونی آمریکا، نه به عنوان دولت کنونی بلکه به عنوان دولت ایالات متحده آمریکا به تعهدات خود عمل نکند، هیچ کسی در آینده به هیچ دولتی در آمریکا از جمله دولت ترامپ برای امضای توافق اعتماد نخواهد کرد زیرا همگان می دانند که دولت آینده امریکا می تواند آن توافق را نقض کند. [...] هر سخنی که رئیس جمهور ترامپ در راستای تحت الشعاع قرار دادن برجام بیان کرده است نقض پاراگراف های مشخصی از برجام است.»


ان بی سی: پس این توافق شکست خورده است؟


محمد جواد ظریف: «خیر شکست نخورده است زیرا بقیه کشورهای جهان...»


ان بی سی: اما شما گفتید آمریکا آن را نقض کرده است!


محمد جواد ظریف: «آمریکا برجام را نقض کرده است اما این به معنای شکست برجام نیست. سایر اعضای جامعه جهانی در خلاف جهت حرکت آمریکایی ها گام بر می دارند تا به تعهداتشان در چارچوب برجام عمل کنند.»

این صحبت های ظریف که تعجب مجری شبکه «ان بی سی»را بر انگیخت، چه پیامی را به امریکایی ها مخابره می کند؟ آیا غیر از این است که از نظر دولت روحانی، امریکا هر نقض برجام و اعمال تحریم جدیدی داشته باشد، به معنای شکست برجام و خروج ایران از آن نیست، چرا که اروپایی ها به آن عمل می کنند. بسیار پر واضح است که عملکرد اروپایی ها تابع عملکرد امریکایی ها بوده و نتیجه نقض های امریکا در برجام را در دلار 6 هزار تومانی مشاهده می شود. نتیجه این رویه وزارت امور خارجه، تحریم‌ها و تهدیدهای تازه ترامپ و ایجاد خلل های غیر قابل جبران برای همکاری و شراکت دیگر کشورها با ایران بوده است.

مشابه چنین سخنانی را علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی نیز در گفت‌وگو با نشریه آلمانی اشپیگل در شهریور 96 بیان کرده و گفته است:

«حتی اگر آمریکا هم از توافق هسته‌ای عقب نشینی کند اما اروپایی‌ها در آن بمانند، ایران احتمالاً بازهم به آن پایبند خواهد بود.»

با این رویه، تنها از برجام پوسته آن و از تحریم ها، شدت یافتن آن را شاهد خواهیم بود و با این پاس گلی که دستگاه دیپلماسی به امریکایی ها هدیه داده اند، تهدید به خروج از برجام از سوی ترامپ، صرفا در راستای بالا بردن هزینه تعامل اقتصادی با ایران خواهد بود و در عمل امریکایی ها با حفظ ظاهری برجام، تحریم های جدیدی را علیه ایران اعمال می کنند. استراتژی غلط دستگاه دیپلماسی مسیر را برای شدت یافتن ضربات چماق های امریکا بر سر اقتصاد ایران هموار کرده است. آیا وقت آن نرسیده که دولت با اقدامات عملی و به جا، هزینه اعمال تحریم های جدید را برای تمامی اعضای 1+5 افزایش دهد تا شاهد کاهش فشار اقتصادی به جامعه و کشور باشیم؟



x