هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه، 27 تير 1398
ساعت 17:07
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

دوشنبه 14 اسفند 1396 ساعت 16:06 2018-3-5 16:06:31
شناسه خبر : 284763

با چند نفر از بچه های رسانه های انقلابی رفتیم منزل شهید محمدحسین حدادیان .
یک خانه نقلی درست در چند قدمی امامزاده علی اکبر چیذر.
درب منزل که رسیدم، دیدم یک ایستگاه صلواتی قدیمی هم برپاست. دقت که کردم دیدم خیلی آشناست؛ خودش بود!
امسال محرم که برای تاسوعا آمده بودم هیات حاج محمود کریمی، درست روبروی همین ایستگاه صلواتی شده بود محل ایستادن و سینه زدنم!
حالا باز هم مقابلش بودم، روبروی خانه شهید حدادیان.

 

 

منزل شهید حدادیان


پامنبری های حاج محمود میدانند که محرم کوچه های اطراف امامزاده همه اش می شود هیات!
خوب که نگاه کردم دیدم خانه محمدحسین هم درست افتاده بوده وسط هیات، او در هیات زندگی میکرده، خادم هیات، گریه کن و سینه زن و علمدار هیات و حالا ...
شهید هیات.

 

خانه کوچک پر از نور بود و معنویت. پدر که صحبت کرد بچه ها به وجد آمدند.
اما مادر که رسید و به میان جمع آمد و لب به سخن گشود، دیگر همه اش روضه مجسم بود، روضه حضرت زینب وسط هیات!
هر چه میگفت عبارات مقتل بود، عبارات زینب کبری بود در کوفه و شام که او میگفت برای محمدحسینش!
و چه اسم قشنگی؛ محمدحسین!

 

 

منزل شهید حدادیان


آخرش هم یکی از بچه ها روضه خواند و باز هم روضه علی اکبر!
مادر چادرش را به روی صورتش کشید و از همینجا مصیبت من شروع شد ...
دلم می خواست چادرش را ببوسم و دست و پایش را ولی نمی توانستم ...
پدرش می گفت این هیات و روضه بساط هرشب خانه شان شده. اصلا بلندگو و پرچم و علم هیات مهیا بود برای هیات داری و در صدر مجلس پیراهن خادمی محمدحسین؛ پیراهن هیات!
از خانه که بیرون زدیم، چند قدمی بیشتر تا امامزاده راه نبود . خیلی سریع به مزار پر از گل محمدحسین رسیدیم!
درست درب ورودی حسینیه چیذر، زیر پای عزاداران هیات.
کنار یک‌عالمه شهید، نزدیک مصطفای عزیز.
کنار مزارش فقط این شعر به زبانم می آمد:
تو آخرین سینه زنی هات
تو خلوتِ دلت چی گفتی
به ما بگو از اون دمی که
صدایِ اربابُ و شِنفتی
صدای مادر رو شنفتی ...

 

پیراهن خادمیِ شهید حدادیان


و یکهو دیدم که شب شهادت مادر همه هیاتی ها شهید شده، درست چند ساعت بعد از هیات ...