هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه، 20 آذر 1396
ساعت 15:18
به روز شده در :

 

 

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

سه شنبه 14 آذر 1396 ساعت 15:58 2017-12-5 15:58:28
شناسه خبر : 280775
آزادی و امنیت مردم آمریکا هیچ ربطی به جنگ شانزده ساله آمریکا در افغانستان ندارد. احتمال این که طالبان سراغ ما بیاید همان¬قدر است که در آن دوره ویتنامی¬های شمالی ممکن بود سراغمان بیایند. نزاع افغانستان تنها یک جنگ داخلی است که در آن یک جبهه می¬خواهد رژیمی را که دولت آمریکا بر سر کار آورده، سرنگون کند.
آزادی و امنیت مردم آمریکا هیچ ربطی به جنگ شانزده ساله آمریکا در افغانستان ندارد. احتمال این که طالبان سراغ ما بیاید همان¬قدر است که در آن دوره ویتنامی¬های شمالی ممکن بود سراغمان بیایند. نزاع افغانستان تنها یک جنگ داخلی است که در آن یک جبهه می¬خواهد رژیمی را که دولت آمریکا بر سر کار آورده، سرنگون کند.
گروه بین الملل- رجانیوز: «جاکوب هورنبرگر»، مدیر «بنیاد آینده آزادی» در یادداشتی نوشته است: نیروهای آمریکایی در جنگی که هم¬اکنون هفده سال است جریان دارد، در یک عملیات حداقل 32 غیرنظامی دیگر را کشتند که بسیاری¬شان کودک بودند. 25 نفر دیگر هم مجروح شدند. اینها علاوه بر قربانیان بمباران و حملات آمریکا به مراسم¬های عروسی، بیمارستان¬ها و سایر موارد است که سرجمع تعداد مرگ-ومیرهای ناشی از مداخله¬جویی آمریکا در افغانستان را به بیش از دویست هزار نفر می¬رساند؛ حالا بماند که چند نفر مجروح، قطع عضو، بی¬سرپناه و آواره شدند. تنها در هفت روز 95 غیرنظامی در افغانستان کشته و 111 نفر مجروح شدند.
 
چند نفر از این 30 کشته ـ¬که شامل کودکانی می¬شود که حالا دیگر باید به خاک سپرده ¬شوند ـ با حملات یازده سپتامبر ارتباط داشتند؟ با اطمینان می¬توان گفت هیچ کدام!
 
این قتل¬عام آمریکایی چطور اتفاق افتاد؟ نیروهای دولت افغانستان قصد داشتند به کمک سربازان آمریکایی به منطقه-ای پرجمعیت در روستایی یورش برند که تصور می¬شد قرار است یکی از فرماندهان طالبان در آنجا جلسه¬ای داشته باشد. سربازان در بن¬بستی باریک گیر می¬افتند و از خانه¬های اطراف به روی¬شان آتش دشمن گشوده می¬شود.
 
خب، آنها چه کردند؟ طبیعتاً برای حفظ جان¬شان تقاضای حمله هوایی کردند که ناگزیر به معنی بمباران منطقه است و در نتیجه¬اش 32 نفر از جمله کودکان جان باختند.
دیدگاه ارتش ایالات متحده همان دیدگاه استاندارد همیشگی بود. آنها گفتند ارتش به¬خاطر از دست رفتن جان بی¬گناهان متأسف است، ولی چاره دیگری نداشتند! اگر بمباران نمی-کردند، سربازان آمریکایی و افغانستانی کشته می¬شدند. اگر بمباران می¬کردند، مردم بی¬گناه منطقه جان می¬باختند. تعجبی ندارد که ارتش زندگی سربازان را به قیمت حیات مردم بی-گناهی که در منطقه زندگی می¬کردند، حفظ کند.
 
اما اجازه دهید حقیقت مهمی را به یاد آوریم؛ اگر سربازان آمریکایی کماکان به مداخله¬ و حضور در افغانستان ادامه نداده بودند، هرگز لزومی بمباران آن منطقه وجود نداشت.
 
 مردمی که از این قتل¬عام جان سالم به¬در برده¬اند، درباره این اتفاق چه حسی دارند؟ آنها شعار می¬دادند «مرگ بر آمریکا» که اصلاً تعجب¬آور نیست!
 
علی¬رغم بمباران، دو نفر از سربازان آمریکایی هم در این نبرد کشته شدند. آنها جان¬شان را برای چه چیزی فدا کردند؟ آنها برای حفظ آزادی¬ یا امنیت ما کشته نشدند. این حرف فقط خوراک خانواده¬های آن دو سرباز است تا در برابر از دست دادن عزیزانشان حس مثبتی داشته باشند! آنها برای هیچ مردند، همان¬طور که آن هشتاد و پنج هزار سرباز آمریکایی در ویتنام مردند.
 
آزادی و امنیت مردم آمریکا هیچ ربطی به جنگ شانزده ساله آمریکا در افغانستان ندارد. احتمال این که طالبان سراغ ما بیاید همان¬قدر است که در آن دوره ویتنامی¬های شمالی ممکن بود سراغمان بیایند. نزاع افغانستان تنها یک جنگ داخلی است که در آن یک جبهه می¬خواهد رژیمی را که دولت آمریکا بر سر کار آورده، سرنگون کند.
 
وقتی رقابت¬های انتخاباتی آمریکا به پایان رسید ـ رقابتی که در آن به جنگ شانزده¬ساله افغانستان اشاره چندانی نشد ـ آمریکایی¬ها باید خواستار پایان فوری اشغال افغانستان توسط آمریکا شوند. ادامه مداخله¬جویی آمریکا هیچ اثر مثبتی ندارد و تنها هیزم¬آور معرکه می¬شود و اوضاع را برای همه از جمله زنان و کودکان بی¬گناه و سایرین در افغانستان بدتر می¬کند.
 
 Jacob G. Hornberger | موسس و مدیر بنیاد آینده آزادی
مترجم: حانیه‌سادات رضازاده

 



 

 

 

دروپال طراحی سایت آموزش مجازی lms

 

 

 

 

 


 

 

x