هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه، 11 شهريور 1398
ساعت 23:42
به روز شده در :
شنبه 11 آذر 1396 ساعت 10:52 2017-12-2 10:52:48
شناسه خبر : 280642
یک شرکت اماراتی قصد دارد که از ابتدای سال ۲۰۱۸ میلادی شروع به انتقال دو کوه یخ بزرگ از قطب جنوب به ساحل فُجیره، یکی از ایالت های شیخ نشین امارات کند و با این طرح که یکی از بزرگ ترین طرح ها و چالش های زیست محیطی به حساب می آید مشکل خشکسالی وآب مصرفی مردم این کشور را برطرف کند.
به گزارش  رجانیوز به نقل از خبرگزاری علم و فناوری؛ یک شرکت اماراتی قصد دارد که از ابتدای سال 2018 میلادی شروع به انتقال دو کوه یخ بزرگ از قطب جنوب به ساحل فُجیره، یکی از ایالت های شیخ نشین امارات کند و با این طرح که یکی از بزرگ ترین طرح ها و چالش های زیست محیطی به حساب می آید مشکل خشکسالی وآب مصرفی مردم این کشور را برطرف کند.
 
امارات متحده عربی یکی از ده کشور دنیا از لحاظ خشکسالیست و طی بررسی های انجام شده طی حدود 15 الی 25 سال آینده به مشکل جدی در این زمینه برخواهد خورد و برای رفع این مشکل دست به طرح جاه طلبانه و بلند پروازانه ای زده است، آن هم یعنی انتقال دو کوه یخ از قطب جنوب به سواحل این کشور برای تامین آب مصرفی این کشور. در کنار برطرف کردن مشکل کم آبی، این نکته رو هم باید خاطر نشان کنیم که امارت کشوری است به شدت توریستی و ایجاد یک جاذبه گردشگری جدید راه را برای سرازیر کردن سرمایه گذارهای جدید فراهم میکند، به قول معروف یک تیر و دو نشان!
 
 
جرقه این طرح از کجا شکل گرفت؟
 
اگر بخواهیم به چرایی این ماجرا فکر کنیم و بدانیم که این فکر و ایده از کجا شروع شده است، باید بدانیم که کشور امارات متحده عربی جزو 10 کشور دنیا از لحاظ کم آبی و خشکسالی است به صورتی که سالانه 100 میلی لیتر بارندگی در امارت داریم و با توجه سرانه مصرف بیش از حد بالای این کشور که رقمی حدود روزانه 500 لیتر برای هر نفر است چیزی تقریبا ۸۰ برابر بیشتر از مصرف متوسط آب در کشورهای جهان، به عقیده کارشناسان امارات چیزی حدود 15 الی 25 سال تا خشکسالی فاصله دارد. در کنار بحث آب شرب و مصرفی، این کشور با وقوع خشکسالی در زمینه کشاورزی هم به شدت ضربه خواهد خورد و زمین های زراعی آن خشک و شور خواهند شد.
 
در حال حاضر چندین شرکت در امارات برای شیرین کردن آب آشامیدنی و جداسازی نمک از آن اقدام می کنند اما هزینه این روش بسیار بالاست و نیازمند الکتریستیه بسیار زیاد است.
 
از این رو یک شرکت اماراتی به نام دفتر مشاور ملی امارات (NABL) در نظر دارد تا با یک طرح بزرگ و بسیار جاه طلبانه اقدام به جابه جایی دو کوه یخ عظیم از قطب جنوب به این کشور کند. طی برآورد های که این شرکت انجام داده است و به گفته عبدالله محمد سلیمان شیخ مدیرعامل دفتر مشاور ملی امارات (NABL) : هر کوه یخ به صورت میانگین بیش از ۲۰ میلیارد گالن آب را در خود جای می دهد که آب مورد نیاز بیش از ۱ میلیون نفر را برای ۵ سال تامین می کند. این اعداد و ارقام کاملا وسوسه کننده است و باعث می شود که کم و بیش هر کسی رو برای این انتقال بزرگ راغب کند و هزینه های پیش رو پرداخت کند.
 
 
 
 
انتقال به چه صورت خواهد بود؟
 
قرار بر این شده که از ابتدای سال 2018 میلادی شرکت اماراتی با همکاری یک شرکت فرانسوی این جابه جایی عظیم رو انجام دهند. طی پیش بینی های انجام شده فاصله ای که قرار است این جابه جایی انجام شود چیزی در حدود ۸۸۰۰ کیلومتر می باشد( البته فاصله به روی نقشه گوگل ۱۲۶۰۰). بزرگترین چالشی که پیش روی این پروژه است حفظ این کوه های در برابر خرد شدگی و ذوب شدن است اما کاهش حجم قابل توجهی از کوه های یخ در مسیر و مخصوصا زمان نزدیک شدن آن ها به کشورهای گرم نزدیک به امارت اجتناب ناپذیر است.
 
یکی دیگر از چالش های پیش رو استفاده از کابل های با الیاف فیبر مصنوعی می باشد که بتواند فشار حاصله از این فرایند را تحمل کند و آسیب به کابل و یخ ها وارد نشود. پس از انتقال کوه های یخ آن ها به بلوک های کوچک تری تبدیل خواهند کرد و پس از فرآیند تصفیه سازی آن ها درون مخزن های بزرگ نگه داری می کنند و به مرور به شبکه آب تزریق خواهند کرد.
 
از این قبیل جابه جایی ها اما در مقایس کوچک تر را شرکت های نفت و گاز کانادا همه ساله در زمان نزدیک شدن توده های یخ به سکوهای نفت و گاز و برای جلوگیری از آسیب رسیدن به سکو ها انجام می دهند اما فاصله انتقال آن ها چیزی در حدود چند ده کیلومتر می باشد و نه چند ده هزار کیلومتر و نکته بعدی اگر هم در طول مسیر یخ ها  آسیب ببیند مشکلی پیش نخواهد آمد.
 
تا به حال که هزینه دقیقی از این پروژه مشخص نشده است اما رقمی که به آن اشاره داشتن روزانه چیزی در حدود ۷۵۰۰۰ دلار است. و طی پیش بینی های انجام شده این پرژوه چیزی در حدود یک سال به طول خواهد انجامید.
 
زمانی که کوه های یخ به ساحل فجیره رسیدند دو اتفاق می افتد اول از همه اینکه یک منظره توریستی به امارت اضافه خواهد، چیزی که به عقیده بسیاری یکی از اصلی ترین اهداف این پروژه است و مساله بعدی اتفاق زیست محیطی خواهد بود که اتفاق خواهد افتاد، با توجه به اینکه اختلاف دمای بین کوه های یخ و آب های منتطقه بسیار زیاد است جریان های پرفشاری رخ خواهند داد و پس از آن ابرهای در منطقه پدیدار می شوند که بارندگی در پی دارند و احتمال این می رود که به کلی آب و هوای آن منتطقه دگرگون شود. هوای سردی هم که همراه این یخ ها به منطقه خواهند آمد موجب وزیدن و بارش باران می شوند و این تغیرات تا شبه جزیره عربستان هم کشیده خواهد شد.
 
 
 
 
آیا این طرح اتفاق خواهد افتاد؟
 
تا این لحظه بزرگ ترین چالش پیش رو حمل و نقل به این بزرگی است، چرا که این اولین باری نیست که همچین فکری به ذهن دانشمندان و مخترعان رسیده است، چنانچه در سال 1863 هم یک شرکت آمریکای جهت فروش آب به کشور هندوستان همچین طرحی رو انجام داد و با شکست مواجه شد. در اوایل قرن 19 هم دانشمندان قصد انتقال کوه‌های یخی به اقیانوس‌های جنوبی به ‌منظور تعدیل دمای کره زمین را داشتند که باز هم موفق نبود. البته تکنولوژی و پیشرفت امروز نسبت به سال های گذشته خیلی بیشتر شده است. از چالش حمل و نقل هم که بگذریم به یکی دیگر از موانع این پروژه خواهیم رسید و آن هم چیزی نیست جز "هزینه" همانطور که قبلا هم اشاره شد هزینه این انتقال ها که یک سال به طول می انجامد روزانه حدود 27000 دلار خواهد بود و البته اگر در مسیرو انتقال مشکلاتی جدید به و جود نیاد و هزینه های اضافی در بر نداشته باشد.
 
 
 
 
 
تهدیدات زیست محیطی!
 
در قطب جنوب جانورانی زندگی می کنند که همین کوه های یخ خانه آن ها هستند و قرار بر این است که قطعات بزرگی از این یخ ها منتقل شوند اگر فرض را بر این بگذاریم که پنگوئن های دوست داشتنی را با همین یخ ها به سمت امارت آورده شوند و در ابتدا موجب شور وهیجان گردشگران می شود، اما مگر قرار بر این نیست که کوه های یخ را ذوب و به آب تبدیل کنند؟ پس جانوران ساکن آن ها چه می شوند وقتی که یخی برای زندگی نباشد به کجا منتقل می شوند؟ باغ وحش؟ یعنی تغییر محل زندگی آن ها. به بالا که برگردیم و جانوران را در نظر بگیریم، اصلا با کوه یخ منتقل نکنیم جانوران را در همان منطقه رها کنیم یعنی اینکه محل زندگی آن ها را کوچک تر کنیم!
 
و مورد بعدی همان تغییرات آب هوایی هستند که پس از انتقال در منطقه حاکم خواهد شد.
 
همانطور که در بالا به آن اشاره شد همچنین طرحی برای کشور های کوچکی همچنون امارات با جمعیت کمتر نسبت به ایران شاید پاسخ گو باشد اما برای کشور پهناوری مثل ایران وبا توجه و به موانع و چالش هایی که پیش روی این طرح هست و همچنین تهدیدات جدی که به محیط زیست خواهد زد باید فکر چاره ای دیگر کرد.