هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
سه شنبه، 31 مرداد 1396
ساعت 10:05
به روز شده در :

 

 

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

شنبه 14 مرداد 1396 ساعت 14:35 2017-8-5 14:35:05
شناسه خبر : 274381
صادق فرامرزی
صادق فرامرزی
دقیقا همان شب که 500 جوان بنگلادشی تصمیم به خودکشی دسته جمعی گرفتند تا زودتر از شر دیدن آنچه روی گیرنده تلویزیونشان میگذشت خلاص شوند...همان شب که نیمی از جهان گریست و نیم دیگر نیز خندیدن را توهین به فوتبال میدانست...همان شب منحوس پس از بازی آرژانتین و نیجریه در جام جهانی 1994 را میگویم که مارادونا متهم به دوپینگ در برنامه غذایی خود شده بود و از ادامه همراهی با تیمش بازماند تا آمریکا میزبان نفسی راحت بکشد!
 
همان شب که "فوتبال و سیاست" صیغه محرمیت دائمشان را خواندند تا در جامی که پله با کروات منقش به پرچم آمریکا ظاهر شده بود و میزبان همه ترسش فتح جام توسط مردی بود که روی یک دست عکس چگوارا و روی دست دیگر عکس کاسترو را تتو کرده بود سرنوشت جور دیگری رقم بخورد...دقیقا همان زمان که سنا آمریکا رای به عدم صدور روادید برای ورود دیه گو به سرزمین مجسمه آزادی را داده بود میشد فهمید که همه چیز دست به دست هم دهد تا این پسر قدکوتاه و چاق که هرجا مینشست به دفاع از جنبش های آزادی بخش علیه آمریکا سخنی میگفت دستش از لمس جام جا بماند و بابت خوردن داروهای سرماخوردگی متهم به دوپینگ شود.
 
آنها نقشه خود را خیلی خوب اجرا کردند،مردی که محبوبیتش در آمریکا لاتین از چگوارا پیشی گرفته بود و زبان تند و سرخش که سر سبز را بر باد میداد نتوانست در خاک آمریکا مرد اول دنیا شود و لحظه بالا بردن جام میلیون ها جوان آماده انقلاب را به خروش آورد...او دیگر نه یک قهرمان که زیباترین گل قرن را در سیاسی ترین مسابقه قرن مقابل انگلیس و با "دست خدا"ی معروفش زده بود که حالا یک مرد بدنام بود که تست دوپینگش زمینه را برای حذف آرژانتین فراهم کرده بود!
 
پس از آن شب دیگر هیچوقت دست آرژانتین استحاله شده هم بر جام جهان نمای فوتبال نرسید اما سرگذشت تلخ دیه گو همه را از پیوند "فوتبال و سیاست" آگاه کرد...همه فهمیدند که فوتبالیست خوب نباید خلاف جهت شنا کند و الا یکباره بطور اتفاقی ممکن است از دنیای فوتبال حذف شود و جان صدها جوان را در آنسوی گیتی به خطر بیاندازد...این همان داستان "فوتبال و سیاست" است که قهرمان ضدامپریالیست را از مارادونا به "ماراکوکا" تبدیل کرد تا فوتبال حدود خودش را از تبلیغات گوشه زمین فراتر نبیند و به فکر انقلاب نیافتد!
 
هنوز هم میشود بازی کرد،هنوز هم میشود گل زد،حتی هنوز هم میشود "مچ بند منقش به پرچم کشور" را به دست خود بست اما دیگر شب خداحافظی کسی 500جوان خودکشی نمی کنند چرا که فرق است میان مارادونا و غضنفر...یکی برای عدالت دستش از جام دور ماند و دیگری برای فرار از جریمه مالی ذیل قراردادش با بازیکنان رژیم کودک کش دست داد...غضنفرها هیچوقت مارادونا نمیشوند!


 

 

 

 

دروپال طراحی سایت آموزش مجازی lms