هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چهارشنبه، 26 تير 1398
ساعت 12:31
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

يكشنبه 24 مرداد 1395 ساعت 20:11 2016-8-14 20:11:15
شناسه خبر : 251531
بايد گفت كه اين برنامه پژوهشي چندي است كه با بي‌مهري متوليان پخش شبكه يك سيما مواجه شده است، چه اينكه اولاً: پخش آن به يك بار در ماه تقليل يافته وثانياً: تاريخ آن نيز اعلام نمي‌شود! شايد بتوان گفت كه نابود كردن يك برنامه روشنگر وآگاهي بخش، به شيوه‌اي بهتر از اين براي مسئولان مربوطه، ميسور نبوده است!
حاشيه‌اي بر پخش نامنظم برنامه «شبهاي تاريخ» در جمعه شب‌ها؛

كدام منطق بر رفتار «سيما» حاكم است؟/ نابودی يك برنامه «روشنگر» آسان‌تر از این نمی‌شود!

بايد گفت كه اين برنامه پژوهشي چندي است كه با بي‌مهري متوليان پخش شبكه يك سيما مواجه شده است، چه اينكه اولاً: پخش آن به يك بار در ماه تقليل يافته وثانياً: تاريخ آن نيز اعلام نمي‌شود! شايد بتوان گفت كه نابود كردن يك برنامه روشنگر وآگاهي بخش، به شيوه‌اي بهتر از اين براي مسئولان مربوطه، ميسور نبوده است!
گروه تاریخ رجانیوز- علي احمدي فراهاني: 1- دراين مقطع از تاريخ انقلاب اسلامي، دشمنان عزت و استقلال اين مرزوبوم، دريافته‌اند كه مواجهه فرهنگي و جنگ نرم مي‌تواند آنان را به همه و يا دست‌كم بخشي از آمال خويش، نائل سازد. دراين ميان اما، دست يازيدن به «تاريخ» از بنيادين‌ترين راهبردهاي آنان به شمار مي‌رود. چه اينكه تاريخ هم «جذاب» است چه اينكه ذاتاً قصه‌گوست و هم «جهت‌آفرين»، چرا كه ناخواسته ذهن مخاطب جوياي حقيقت را، با خويشتن همراه مي‌سازد. نگاهي به حجم گسترده آثاري كه در قالب بازخواني و تحليل تاريخ، خاطرات، سفرنامه، سياحت‌نامه و... الخ، توسط ناسازگاران با نظام، تنها در داخل كشور، چه به صورت رسمي و چه به صورت غير رسمي و قاچاق توليد مي‌شود، شاهدي براين مدعاست. اين تازه وصفي از ظاهر و پوسته بيروني اين تلاش گسترده است وگرنه آشفته بازار شبكه‌هاي مجازي و مستند پراكني‌هاي شبكه‌هاي ماهواره‌اي، لايه زيرين و سرسام‌آور اين رويكرد غوغا‌محور است.
 
2- در برابر اين لشگركشي گسترده غوغائيان و معاندان، ابواب جمعي فرهنگي نظام اسلامي چه كرده‌اند؟ صاحب اين قلم ميل ندارد كه بر خلاف كليشه‌گويي‌هاي اصحاب سياست در اين روزگار، اصطلاح «تقريباً هيچ» را به كار ببرد، اما ظاهراً از آن گريزي نيز ندارد! بايد اذعان داشت كه آنچه دستگاه‌هاي فرهنگي در مواجهه با اين موج گسترده تاريخ‌سازي انجام مي‌دهند، تقريباً هيچ بوده است! بگذريم از اينكه بسياري از هرآنچه كه براي اسقاط تكليف!؟ در اين حوزه توليد مي‌شود، فاقد عمق وكيفيت لازم براي هم آوردي با توليدات طرف مقابل است. بنابراين مي‌توان گفت كه نهادهاي متولي فعاليت فرهنگي وتاريخي، هنوز يا اهميت موضوع را درك نكرده‌اند ويا توانايي علمي وعملي لازم را براي انجام وظايف خود ندارند، و تنها آنچه در اين ميان هم‌چنان خودنمايي مي‌كند، تركتازي تاريخ‌پردازانِ مخالف با نظام اسلامي است.
 
3- درساليان اخير اما، نمونه‌هايي نيز از مواجهه مناسب و علمي با موج شبهه پراكني معاندان انديشه اسلامي و انقلابي نيز پديدار شده، كه سوگ‌مندانه بايد اذعان كرد كه به چنبره بي‌تدبيري و ناكارآمدي مسئولان گرفتارآمده و ره به پستوي خاموشي برده است. نمونه بارز اين پديده، برنامه غني و تحليلي «شب‌هاي تاريخ» است كه جمعه شب‌ها از شبكه اول سيما پخش مي‌شد و به تحليل رويدادهاي نهضت ملي و تاريخ معاصر ايران مي‌پرداخت. اين برنامه و كارشناسان آن، بارها به نقاط عصب تاريخ معاصر ايران نزديك گشتند كه تا به حال در رسانه ملي، بدين ترتيب مجال طرح نيافته بود. مقولاتي از قبيل «حد و رسم تعامل آيت‌الله كاشاني با حكومت رضاخان»، «زمينه‌هاي بازگشت دكتر مصدق به فعاليت‌هاي  سياسي و مبارزاتي پس از خانه‌نشيني در پي پايان چهاردهمين دوره از مجلس شوراي ملي»، «واكاوي نقش نيروهاي مؤثر در قيام 30 تير 1332»، «نقش دكتر مصدق در ناكام گذاردن نهضت ملي ايران»، «مبارزات آيت‌الله طالقاني در بستر نهضت ملي وانقلاب اسلامي» و... ازجمله مواردي بوده كه تاكنون در قاب سيما كمتر مي‌شد از آن سراغ گرفت. تأثير مباحث مطرح شده در ميز گردهاي اين برنامه نيز، در دامن زدن به چالش‌هاي تاريخي در ميان نخبگان، كاملاً مشهود بود، تاجايي كه مي‌توان با ارائه سند آن را اثبات کرد.
 
با اين مقدمه، بايد گفت كه اين برنامه پژوهشي چندي است كه با بي‌مهري متوليان پخش شبكه يك سيما مواجه شده است، چه اينكه اولاً: پخش آن به يك بار در ماه تقليل يافته وثانياً: تاريخ آن نيز اعلام نمي‌شود! شايد بتوان گفت كه نابود كردن يك برنامه روشنگر وآگاهي بخش، به شيوه‌اي بهتر از اين براي مسئولان مربوطه، ميسور نبوده است! بي‌ترديد رفتارهايي از اين دست، جز به تجري بيشتر تاريخ‌سازان مخالف نظام و نيز دلسردي و بي‌انگيزگي نيروهاي فرهنگي خودي منتهي نخواهدشد. اين امر تازه در صورتي است كه كارشكني در اين مسير را، تنها معلول يك خطاي محاسباتي و از سرناآگاهي تلقي كنيم وگرنه و در غير اين صورت، ماجرا صورتي فجيع‌تر خواهد يافت و توجه جدي مسئولان ارشد نظام را طلب خواهد كرد.
 
و كلام واپسين آنكه: صداوسيماي جمهوري اسلامي كه به تعبير امام راحل در مكانت يك دانشگاه عمومي قرار دارد، بيش و پيش از هرچيز، موظف به توجه به ضرورت‌هاي جامعه و رسالت دستگاهي در قامت خويش است. اين رسالت مي‌طلبد كه نسبت به دفع دسيسه‌هاي فرهنگي دشمنان -كه تاريخ‌سازي براي دوره معاصر در زمره آنان است- توجهي ويژه مبذول دارد، نه اينكه با رفتارهاي مبهم و غير موجه، حتي ظرفيت‌هاي موجود را نيز به ركود و نيستي سوق دهد و چنين مباد!