هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
سه شنبه، 29 خرداد 1397
ساعت 07:35
به روز شده در :

 

 

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

پنجشنبه 8 مرداد 1388 ساعت 15:17 2009-7-30 15:17:23
شناسه خبر : 18089

وحيد يامين‌پور

مخاطب اين يادداشت نه جريان رقيب سياسي و نه بدخواهان نظام‌اند؛ اين يادداشت براي دوستاني است كه به‌اصطلاح همراهي درون گفتماني دارند و هنوز شيريني پيروزي در انتخابات در كام ننشسته، چهره از طعم تلخ برخي حقايق در هم كشيدند.

1.چند بار به دوستان گفته بودم كه سخت عقيده‌مندم دوم خرداد و ماجراهاي ظاهراً تلخ پس از آن،‌ بركت عظيمي براي جريان اصيل انقلاب بود. شايد اگر دوم خرداد نبود،‌ كرم هاي خزنده‌ي زير پوست انقلاب، به‌تدريج اصل و ريشه را مي جويدند و سبزي حيات را به زردي مرض و مرگ مي نشاندند. سال هاي مياني دهه‌ي 70، براي ناظرين هوشمند، سال‌هاي به‌بار نشستن ميوه هاي كرم خورده و شتك زده بود. دغدغه‌مندان انقلاب پس از يك خواب زدگي و چرت ناشي از خيال راحت‌اشان به خود آمدند و نهضت هاي اثرگذاري را در مقابل نفوذ جريان سكولار برپا كردند. در آن سال ها، تعداد اساتيد حزب اللهي دانشگاه،‌ جريان هاي فعال دانشجويان انقلابي، نويسندگان پايبند به انقلاب، جوانان هوشيار و جريان شناس، رسانه ها و نشريات حقيقتاً متعهد، روحانيت پاسخگو و نهادهاي علمي و فرهنگي، آن‌چنان كم و نادر بود كه تمام فضاي فرهنگي و سياسي و رسانه اي كشور در عرض چند ماه جولانگاه قلم هاي هار سكولارها و شبهات و سؤالات بي‌پاسخ اصلاح طلبان شد. اما همين هجمه به‌تدريج جبهه اي مقاوم و كارآزموده را در صف جريان اصيل انقلاب به‌وجود آورد كه علي‌رغم سرازير شدن دلارهاي كنگره‌ي امريكا به كيسه هاي برخي رسانه ها و جنبش هاي اجتماعي،‌ گفتمان عدالت‌خواه و خط اصيل امام و ولايت بارديگر زمام امور را در 3 تير 84 به‌دست گرفت.

2.4 سال با همراهي مثال زدني مردم، دولت عدالت‌خواه و خدمتگذار حكمراني كرد. چند ماه مانده به انتخابات دهم رياست جمهوري متأسفانه يك خوشبيني عميق و آرامش خيال كاذب دوستان به‌اصطلاح احمدي‌نژادي‌امان را فراگرفته بود. ماجراهاي قبل و بعد از انتخابات دهم رياست جمهوري هشدار جدي و پيش بيني نشده اي بود به همين خوش خيالي. هرچند رأي 24،5 ميليوني يك نقطه‌ي اتكاي قابل قبول به حساب مي آيد اما زير پوست اين اتفاق، زنگ خطرهاي بسياري نهفته است.

3.اكنون با يك بدنه‌ي اجتماعي معترض مواجهيم كه افسانه‌ي تقلب در انتخابات را باور كرده است. اينان هرچند هم محدود به بخشي از محلات مرفه نشين يا حاشيه اي تهران و ساكنين كلان شهرها به حساب بيايند ولي واقع بينانه، واجد نفرت از احمدي‌نژاد و اطرافيان او هستند. اينكه اينان را صرفاً طبقه‌ي بالاي شهري و مرفهين منزوي بدانيم، تصور غيرصحيحي است. طبقه‌ي متوسط شهري در گيرودار شعارهاي لوكس و روشنفكرانه‌ي سيدمحمد خاتمي، دوم خرداد76 را رقم زدند، اين‌بار نيز با درصد معتنابهي از اين قشر در مواجهه‌ي با احمدي‌نژاد روبرو هستيم. دولت نهم با پرداختن صرف به مناطق غير شهري و نقاط محروم،‌ از اين قشر اثرگذار و فزاينده غافل بود. تهران و شهرهاي بزرگ با فرآيندهاي توسعه‌ي شهري و حركت به سمت بهرمندي بيش از پيش از مواهب(!) مدرنيته، روزبه‌روز شاهد زادو ولد و تكثير اجتماعي طبقه‌ي متوسط خواهد بود. قشري كه چندان با سنت ها و ارزش هاي تعيين كننده‌ي ديني و انقلابي نسبتي ندارند و بيش از همه با مطالبات و سبك زندگي طبقه‌ي بالادست و مرفهين اقتصادي و روشنفكران متجدد ابراز پيوند و همبستگي مي كنند.

رأي 3،5 ميليون نفر در استان تهران به ميرحسين موسوي طبق نتايج صندوق هاي رأي با يك اختلاف معنادار از محلاتي جمع شده است كه ساكنين آن را غالباً نوكيسه هاي اقتصادي،‌ كارمندان ادارات و مهاجرين تشكيل مي دهند. احمدي‌نژاد در شهرري، 2 برابر موسوي و موسوي در شميرانات، 2 برابر احمدي‌نژاد رأي دارند. اين نسبت با يك شكاف عميق‌تر، ميان آراي روستاييان و كلان شهرها موجود است!

4.تاريخ، درس هاي بسياري براي ما دارد؛‌ كليساي كاتوليك در قرن 15 ميلادي، به يك‌باره با شكل‌گيري يك طبقه‌ي بورژوا در شهرهاي ايتاليا مواجه شد كه به‌طور شگفت آوري از تقيدات و پرهيزهاي كشيش ها منزجر بودند. اسناد تاريخي هنوز در تحليل علت اين انزجار فزاينده ساكت‌اند. با بازخواني هايي كه صورت گرفته، اثر ماجراهاي تفتيش عقايد و تصلب در برابر كشفيات علمي و سخت‌گيري‌هاي ديني كليسا نيز اكنون چندان اين انزجار و رويگرداني را توجيه و تبيين نمي كنند. آنچه مسلم است اينكه كليساي كاتوليك در حفظ مخاطبان خود دچار بحران بي كفايتي و ضعف بود. برخي از كشيش ها ترجيح دادند به همان روستاييان دين‌دار بپردازند و از جذب بورژواها منصرف شدند. اما تاريخ نشان مي دهد كه تنها در عرض كمتر از 150 سال، بورژواها به عنوان طبقه‌ي نوكيسه‌ي جديد و قشر متوسط، تعيين كننده‌ي جريان هاي سياسي و فرهنگي شدند و حاكميت كليسايي را با همه‌ي تلاش هاي مذبوحانه‌اش براي حفظ خويش به تاريخ سپردند.

5.طبقه‌ي متوسط شهري مي تواند در آينده اي نزديك، نتايج انتخابات را تغيير دهد. پيام 22 خرداد، بيش از آنكه اسكات خصم باشد و بنا بر احساس هيجاني‌امان، مشت محكمي بر دهان استكبار و همدستان داخلي‌اشان دانسته شود، هشداري جدي است در باب رشد يك طبقه‌ي متوسط كه دچار ضعف هويتي و فرهنگي است و بيش از همه، مخاطب التزامات سكولار عالم مدرن است. امريكا و انگلستان هرگاه اراده كنند، خواهند توانست از طريق رسانه‌ها اينان را متشكل كنند و هيجانات غربگرايانه‌اشان را برانگيزند.

رويه‌ي شهري كردن روستاها در دولت نهم،‌ بدون توجه به معضل هويتي اين طبقه، چاهي است كه «گفتمان سياسي» اصولگراي عدالت‌خواه خودش حفر كرده و خود در آن سقوط خواهد كرد. گفتم «گفتمان سياسي» چراكه بي ترديد نوك هجمه‌ي اين نوشتار به بي توجهي فرهنگي دولت نهم در ساماندهي هويتي و فرهنگي به وضع كشور است. همين ضعف است كه باعث شده برخي نخبگان، توجه به محرومان را در اين دولت به‌جاي آنكه بازگشت به اصول اسلامي و انقلابي بدانند،‌ نوعي حركت كمونيستي ارزيابي كنند. پيام انتخابات 22 خرداد 88، بيش از همه ناظر بر توجه بيش از پيش به دانشگاه ها و مراكز آموزشي، ساماندهي به اوضاع رسانه ها، توجه به مديريت بومي و اسلامي، پرهيز از الگوهاي تكنوكرات در عرصه‌ي مديريت و برخورد جدي و بدون رودربايستي با نهادهاي متصدي استحاله‌ي فرهنگي در درون نظام است.



x