هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
يكشنبه، 4 آبان 1399
ساعت 19:32
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

يكشنبه 22 دى 1392 ساعت 12:06
يكشنبه 22 دى 1392 15:36 ساعت
2014-1-12 12:06:02
شناسه خبر : 161578
«رابرت منندز»، رئیس کمیته روابط خارجی مجلس سنای آمریکا در یادداشتی در روزنامه واشنگتن‌پست از وضع تحریم‌های جدید علیه ایران حمایت کرد.این مقام آمریکایی یادداشتش را با این جمله آغاز می‌کند که پیشرفت دیپلماتیکی که منجر به جلوگیری از «برنامه هسته‌ای تسلیحاتی» ایران بشود نتیجه مورد ترجیح اوباما در مذاکره با ایران خواهد بود.

کمیل نقی‌پور – گروه بین‌الملل رجانیوز: نشست معاونین برای اجرای توافقنامه ژنو در حالی جمعه گذشته برگزار شد که همزمان رئیس کمیته روابط خارجی سنای امریکا از اقدام عجیب و پرمعنای سناتورهای امریکایی برای تصویب تحریم های جدید علیه ایران سخن گفت. سخنانی که البته واکنش دولت امریکا را به دنبال داشت و سخنگوی کاخ سفید از وتوی این تحریم ها توسط اوباما در صورت تصویب این طرح خبر داد. 

با این حال خبرها حاکی از آن است بیش از دو سوم نمانیدگان سنا به این تحریم ها رای خواهند داد این بدان معناست که حتی رئیس جمهور هم نمی تواند آن را وتو کند. 

به گزارش رجانیوز، «جی کارنی» سخنگوی کاخ سفید روز جمعه یکبار دیگر در خصوص وضع تحریم‌های جدید علیه ایران هشدار داد و پیش‌بینی کرد که لایحه سنا برای تحمیل تحریم‌های جدید علیه ایران در سنا به تصویب نخواهد رسید.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، وی تصریح کرد: فکر می‌کنم که هنوز این امیدواری وجود دارد که کنگره چنین لایحه‌‌ای را به واسطه تأثیر منفی که وضع تحریم‌های جدید بر مذاکرات در حال پیشرفت با ایران و همچنین پتانسیل حل صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای تهران خواهد داشت، به تصویب نرساند. اما من قصد ندارم پیش‌بینی‌های قانونی صورت دهم.

طبق فرایند سنا، یک لایحه از نظر تکنیکی زمانی به سند تبدیل می‌شود که در کنگره به تصویب درآید اما تا زمانیکه رئیس‌جمهور آن را امضا نکند یا تا زمانیکه مجلس نمایندگان آمریکا و سنا هر دو، نتوانند دو سوم آراء را به دست آورند تا بتوانند وتو رئیس‌جمهور آمریکا را به چالش درآورند، به قانون تبدیل نمی‌شود.

با اینحال یکی از اعضای مجلس سنا شب گذشته به شبکه خبری سی ان ان گفت که در حال حاضر 77 نفر از 100 سناتور مجلس سنا از لایحه موسوم به «ایران عاری از سلاح‌های هسته‌ای» حمایت کرده‌اند و در صورتیکه حمایت آنها نهایی شود، اوباما نمی تواند آن را وتو کند.

در همین حال «رابرت منندز»، رئیس کمیته روابط خارجی مجلس سنای آمریکا در یادداشتی در روزنامه واشنگتن‌پست از وضع تحریم‌های جدید علیه ایران حمایت کرد.

این مقام آمریکایی یادداشتش را با این جمله آغاز می‌کند که پیشرفت دیپلماتیکی که منجر به جلوگیری از «برنامه هسته‌ای تسلیحاتی» ایران بشود نتیجه مورد ترجیح اوباما در مذاکره با ایران خواهد بود.

وی ادامه می‌دهد که حمایت از این دستاورد با اتخاذ یک سیاست «بیمه دیپلماتیک» یک اقدام عملگرایانه معقول در این راستا است. وضع تحریم‌های جدید «بیمه دیپلماتیک» مورد نظر آقای منندز است.

در واقع مننذر معتقد است با تصویب تجریم های جدید و فرصت یک ساله ای که در بندهای این طرح تحریمی برای رئیس جمهور آمریکا به منظور اجرای آن در نظر گرفته شده، یک اهرم فشار جدید برای ایران ساخته می شود.

چرا که ایران متوجه می شود اگر به خواسته های 1+5 در مذاکرات هسته ای تن ندهد و این مذاکرات بدون نتیجه به پایان برسد باید منتظر به اجرا درآمدن تحریم هایی باشد که مجلس سنا پیش از دور جدید مذاکرات هسته ای تصویب کرده است. به همین دلیل به عقیده وی ایران از ترس چماق سنا، مجبور می شود بیشترین همکاری را با 1+5 صورت دهد.

در همین حال کارنی سخنگوی کاخ سفید تأکید کرد که تحریم‌های جدید، خلاف نتیجه‌ای را به همراه دارد که «رابرت منندز» به دنبال آن است و گفت: لایحه تحریم‌های جدید، در واقع ساختار تحریم‌های کنونی را تضعیف می‌کند زیرا اعتماد شرکای بین‌المللی ما تضعیف می‌شود و ایران فرصت پیدا می‌کند که بگوید آمریکا با سوء نیت به میزمذاکرات آمده است.

هشدار به مقامات وزارت امور خارجه درباره توجیهات مقامات آمریکایی

البته سخنگوی کاخ سفید موضوعی را که پنهان کرده است و به موقع آن را آشکار می کنند آن است که در صورت تصویب تحریم های جدید سنا حتی پس از زمان اجرایی شدن توافق ژنو، کاخ سفید این تحریم ها را بر خلاف بندهای توافق ژنو تفسیر نمی کند.

در واقع دیپلمات های آمریکایی با زیرکی توانستند موضوع عدم تصویب تحریم های جدید علیه ایران را به پسوندی تفسیر پذیر و دارای ابهام مشروط کند که آن "قانون ایالات متحده آمریکاست".

در توافقنامه ژنو درباره عدم تحریم ایران توسط آمریکا آمده است: دولت آمریکا «در چارچوب اختیارات قانونی» رئیس جمهور و کنگره از تحمل تحریم های جدید هسته ای خودداری خواهد کرد.

آنگونه که مقامات آمریکایی بعدها تفسیر خواهند کرد، تصویب تحریم های جدید توسط سنا و به اجرا در آمدن آن توسط کاخ سفید بر خلاف توافقنامه ژنو نیست چرا که همانگونه که در متن توافقنامه آمده رئیس جمهور برای "اجرا نکردن" تحریم های جدید، اختیار قانونی "ندارد".

در واقع اجرا نکردن تحریم های جدید توسط رئیس جمهور عملی فراقانونی به حساب می آید که با توجه به متن توافقنامه ژنو، دولت آمریکا از انجام عمل فراقانونی (بر مبنای قانون ایالات متحده) مستثنی شده است و بر اساس این توافق تنها در چارجوب اختیارات  قانونی می تواند مانع تحریم های بیشتر علیه ایران شود.

به بیان دیگر دیپلمات ها و مقامات آمریکایی در صورت آنکه تصویب و اجرای تحریم های جدید علیه ایران مورد اعتراض مقامات کشورمان قرار بگیرند خواهد گفت : علی رغم میل اوباما، وی بر اساس قانون آمریکا مجبور به اجرای تحریم هاست.

از سوی دیگر به عقیده کارشناسان، هر چند رسانه های خبری و برخی از مقامات آمریکایی مدعی اند که دولت و شخص رئیس جمهور این کشور از وضع تحریم های جدید رضایت نداردبا این جال با توجه به راهبرد دولت آمریکا برای مقابله با موضوع هسته ای ایران این عدم رضایت، چیزی جز ژست تبلیغی آمریکا برای فرار از واکنش مقامات و رسانه های ایرانی نیست.

چرا که بر اساس راهبرد آمریکا پس از روی کار آمدن دولت جدید و پیش از آغاز دور جدید مذاکرات هسته ای یک تقسیم کار مشخص میان کنگره و رئیس جمهور برای مقابله با ایران هسته ای در نظر گرفته شده بود.

تقسیم کار میان کنگره و دولت برای فشار به ایران

رجانیوز  آبان ماه سال جاری در گزارشی به راهبرد آمریکا در مذاکرات هسته ای در این باره نوشته بود:

با روی کار آمدن دولت آقای روحانی کاخ سفید استراتژی جدیدی درباره ایران بر مبنای یک تقسیم کار مشخص میان کنگره و دولت طرح ریزی کرد . تدوین این استراتژی با این هدف صورت گرفت که ایالات متحده بتواند از تمام ظرفیت ها برای تحت فشار گذاشتن ایران بهره گیرد. 

اولین گام برای پیاده کردن این برنامه حول موضوع تحریم نفت ایران شکل گرفت.

شیوه کار نیز به این صورت بود که کنگره تحریم کامل نفت و فرآورده های نفتی ایران را تصویب کند اما میان زمان تصویب و اجرای آن یک فاصله یک ساله قرار می دهد. آن وقت دولت امریکا وارد ماجرا می شود و به دولت روحانی در مذاکرات هسته ای پیشنهادهای تشویقی ارائه می دهد. در این صورت عملا دولت ایران در حالی وارد مذاکره می شود که با دورنمای تحریم کامل نفتی مواجه است و حدود یک سال وقت خواهد داشت که یا درخواست های غرب را بپذیرد و به توافقی برسد یا اینکه با قطع کامل درآمدهای نفتی خود روبرو شود.

در همین راستا، کنگره آمریکا  یک روز پیش از آغاز به کار رسمی دولت آقای روحانی، رای به تصویب طرح جدیدی برای تحریم ایران داد که بر اساس آن، دسترسی ایران به بازار جهانی برای صادرات نفتی‌اش به صفر می رسد و مشتریانی که به خرید نفت از ایران ادامه دهند، تنبیه می‌شوند.

البته اوباما پس از تصویب این طرح، به صورت تلویحی اشاره کرد که اعمال تحریم های جدید خواست دولت نبوده و کنگره این بانی جدید فشارها علیه ایران بوده است.

با این حال مذاکرات هسته ای و رویکرد نماینده آمریکا در این مذاکرات نشان داد که دولت و کنگره یک هدف مشترک و آن تعلیق فعالیت های هسته ای ایران را دنبال می کنند که برای رسیدن به این هدف با یک تقسیم کار حساب شده، تدوین فشارهای جدید بر عهده کنگره و بازی با برگه "تحریم و فشار" و امتیاز گیری حداکثری از ایران به عهده دولت است.

این بازی به نحوی ماهرانه از سوی طرف مقابل در حال انجام است که برخی زمزمه ها را نیز در داخل تیم سیاست خارجی دولت یازدهم بوجود آورده که شاید بتوان دولت امریکا را با مصالحه راضی کرد اما هرگز نمی توان با کنگره یا سنا کنار آمد.