هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
شنبه، 24 اسفند 1398
ساعت 08:47
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

دوشنبه 17 تير 1392 ساعت 10:06
دوشنبه 17 تير 1392 14:36 ساعت
2013-7-8 10:06:37
شناسه خبر : 144738

محمدحسین بدری

آن‌قدر از درگذشت امیرحسین فردی گذشته که ما از ناراحتی ناگهانی نبودن «امیر خان» بیرون آمده باشیم. جناب امیرحسین فردی که خالق دنیای خواندنی‌های کودکی مابود. امیرحسین فردی، نویسنده و معلم نویسندگی و اخلاق که از میان ما رفت، کسی در حوزه ادبیات داستانی کودک و نوجوان و بزرگسال نبود که او را نشناسد و او را قبول دارد یا ندارد، به اخلاق و منش پهلوانی فردی احترام نگذارد. 

اما چند محفل کوچک روشنفکری هستند که اعتقادی به تسلیت درگذشت یک نویسنده مشهور – لااقل از سر دغدغه صنفی- ندارند و آنچه برای این حلقه‌های کهن‌سال اهمیت دارد، ضدیت با ایمان مردم و خودبینی روشنفکری است که البته امیرحسین فردی از این دو خصلت هیچ بهره‌ای نداشت. توقع پیام تسلیت از حلقه‌های پاشیده‌ای مثل «کانون نویسندگان ایران»، خیلی ساده‌لوحانه است. اما نه این‌که اسم آد‌های بزرگی مثل جلال آل‌احمد و سیمین دانشور روی تاسیس این مجموعه است، خیال می‌کنیم شاید هم‌نشینی با عقاب، در مرام دیگران اثری، گذاشته باشد، که نگذاشته است. 
 
رسانه فارسی بی‌بی‌سی که سال به سال اسمی از نویسنده‌هایی مثل امیرحسین فردی نمی‌آورد، به محض درگذشت او، تیغ حمله برکشید و به فردی تاخت. به جناب امیرخان که حالا نیست تا از خودش دفاع کند و با خنده به ما بگوید: «من اصلا این‌ها را به حساب نمی‌آورم». این، خصلت این جماعت بی‌وطن است که بعد از درگذشت پهلوان‌ها، به آن‌ها حمله کنند. چنان‌که بعد از قیصر امین‌پور و سیدمرتضی آوینی هم همین کار را کرده‌اند. حالا سال‌هاست که به هر بهانه‌ای قیصر امین‌پور را «جاده صاف‌کن استبداد» می‌نامند و تا می‌توانند درباره جناب آوینی دروغ می‌گویند، تا مبادا نسل جوان هنرمندان و نویسندگان ا