هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه، 18 شهريور 1398
ساعت 20:53
به روز شده در :
پنجشنبه 15 فروردين 1392 ساعت 14:51 2013-4-4 14:51:22
شناسه خبر : 137056
دکتر لنکرانی از دانشمندانی است که توانسته در جوانی و کوتاه ترین زمان، بالاترین مدارج علمی (استاد تمام و یا به عبارتی Professor) را با موفقیت پشت سر بگذارد و این بر اساس ملاک های ارائه شده توسط مراکز علم سنجی جهانی به خوبی برای همه قابل دسترسی است. ایشان دارای مقالات بین المللی پر استناد زیادی در مجلات ISI می باشند لذا برخوردهای رسانه ای و سیاسی را نبایستی با ارزیابی های علمی مخلوط نمود.
دکتر حسن نیلی احمدآبادی استاد تمام دانشگاه شیراز و از برجستگان علمی کشور محسوب می شود. او هم اکنون عضو هیئت ممیزه دانشگاه شیراز می باشد، یکی از وظایف هیئت ممیزه تعیین سطح علمی دانشگاهی از قبیل مربی، استادیار، دانشیار و استادتمامی یاهمان پروفسوری می باشد. آقای دکتر نیلی در گفتگو با صابرنیوز به توصیف جایگاه علمی دکتر باقری لنکرانی و علت تخریب های اخیر صورت گرفته علیه وی پرداخته است:
 
 سوال: اخیرا بعضی سایت های خاص که برای اثبات خود، چاره ای جز تخریب جریان انقلابی کشور نمی بینند، با شکل های مختلف در خصوص عنوان علمی استاد تمامی یا همان پرفسوری دکتر کامران باقری لنکرانی تشکیک کرده اند، حضرتعالی به عنوان پرفسور و استاد تمامی که عضو هیات ممیزه یکی از دانشگاههای معتبر کشور می باشید، نظر خود را در این مورد بیان کنید.
 

 این عارضه معمولا در بین کسانی که بیشتر از زاویه سیاسی و یا نگاه سیاست زده، با این عناوین آشنا شده اند و به درستی با این عناوین علمی و فرآیند حصول به آنها را نمی دانند، شایع است. نباید به این افراد سخت گرفت! برخوردهای مغرضانه ی رسانه ای و سیاسی را نبایستی با ارزیابی های علمی مخلوط نمود.

 

 یکی از نقاط قوت نظام دانشگاهی کشور که زیر نظر وزارت علوم و وزارت بهداشت قرار دارند، اجرای سخت گیرانه ضوابط و مقرراتی است که در زمینه بکار گیری عناوین دانشگاهی صورت می گیرد. مسئول ارزیابی علمی اعضای هیات علمی دانشگاهها، هیات ممیزه آن دانشگاه (در دانشگاههای بزرگ) می باشد. در دانشگاههای متوسط و کوچک، هیات ممیزه مرکزی وزارت مربوطه وظیفه ارزیابی علمی اعضاء هیات علمی را بر عهده دارد. انتخاب اعضاء هیات ممیزه نیز بر اساس سوابق علمی بر طبق آئین نامه مربوطه وزارتی صورت می گیرد.
 
عناوین علمی دانشگاهی از مربی یا instructor (دارای مدرک فوق لیسانس)، استاد یار یا Assistant professor، (دارای مدرک دکتری)، دانشیار یا Associate professor(دارای مدرک دکتری و کسب حداقل امتیاز علمی پژوهشی لازم طبق آئین نامه ارتقاء)، و استاد تمام یا Professor (بالاترین درجه علمی دانشگاهی و کسب امتیازات علمی پژوهشی و سایر صلاحیت های لازم، طبق آئین نامه ارتقاء) تشکیل شده است.
 
ارتقاء از یک مرتبه علمی به مرتبه علمی دیگر تابع مقررات دشوار و مستلزم برخورداری از توانمندی های علمی و صلاحیت های عمومی بر اساس آئین نامه ارتقاء اعضاء هیات علمی می باشد. ملاک صلاحیت های علمی اعضاء هیات علمی علاوه بر ارزیابی هایی که بر اساس فعالیت های آموزشی و پژوهشی فرد صورت می گیرد، مبتنی است بر چاپ مقالات معتبر علمی در مجلات بین المللی ISI, ISC می باشد.
 
دکتر لنکرانی از دانشمندانی است که توانسته است در جوانی و کوتاه ترین زمان، بالاترین مدارج علمی (استاد تمام ویا به عبارتی Professor) را با موفقیت پشت سر بگذارد. و این بر اساس ملاک های ارائه شده توسط مراکز علم سنجی جهانی به خوبی برای همه قابل دسترسی است. ایشان دارای مقالات بین المللی پر استناد زیادی در مجلات ISI می باشند. دکتر لنکرانی بر اساس شاخص های علم سنجی بین المللی در سایت Scopus یکی از دانشمندان جوان کشور با رتبه استاد تمامی (پروفسور) می باشد و این عنوان را سالها پیش کسب نموده اند و مطلب جدیدی نیست.
 
البته برای کسانی که موفق به کسب یک مدرک ساده از مراکز معتبر علمی نشده اند، و یا با مناسباتی! به مدارکی دست یافته اند، دور از انتظار نیست که نتوانند موفقیت دیگران را نیز به خوبی درک نمایند.
 
البته به دلیل نوع نگاه معرفتی دینی و تواضع ملموس و مثال زدنی پروفسور باقری لنکرانی، کمتر درقید و بند این عناوین بوده و همین مسئله امر را بر برخی مشتبه کرده است! ایشان با وجودی که همیشه با اساتید بزرگوار و دانشجویان علاقمند به کسب علم و آحاد مردم کف جامعه به عناوین مختلف مرتبط بوده، کمتر از این عناوین و القاب مصطلح، استفاده کرده اند. لذا بدیهی است که برای برخی کلیت موضوع مشتبه شده باشد. خوشبختانه سایت های علم سنجی بین المللی امروزه برای همه قابل دسترسی است. بنابر این برخوردهای رسانه ای و سیاسی را نبایستی با ارزیابی های علمی مخلوط نمود. و اینکه یک خبر مربوط به حدود یک دهه قبل توسط برخی سایت ها به عنوان خبر روز با هیجان و آب و تاب مطرح می شود، جای تامل دارد.