حجت‌الاسلام علي كشوري

در هر حركت مثبت اجتماعي بايد «برنامه‏ريزي» و «سازماندهي» از تصوير دقيق و روشن و علميِ «محتوا» برخيزد. لذا كلان‌ترين موضوع تخصصي براي مديران ارشد نظام، رويكرد علمي به شناخت جامعه است. اما از آن‏جا كه اختيارات اجتماعي داراي جهت‏گيري‌هاي مثبت و منفي، حق يا باطل مي‏باشند، در هر زمان، «انسان» و «جامعه» با چالش‌هايي روبه‏رو است. ناهنجاري‌هاي اجتماعي انقلاب اسلامي نيز برخاسته از دشمني‌هاي استكبار جهاني با آن است و مشيّت الهي بر اين امر استوار شده است تا بر اين اساس، قبل از ظهور ولي عصر (ارواحنا فداه) بستر رشد تاريخي امّت محمد و آل محمد عليهم السلام فراهم گردد و مقدورات فرج محمد و آل محمد (عليهم السلام) به وجود آيد.

انقلاب اسلامي ايران با رويكردي ديني- اسلامي- ملي با مجاهده 150 ساله ملتي بزرگوار در تبعيت از فقهاي عظام شيعه به وجود آمده و محيط جهاني و بين‏المللي خود را دچار حيرت كرده است.

از منظر فلسفه تاريخ الهي، تمامي حوادث تا ظهور حضرت ولي عصر (ارواحنا فداه)، «فرهنگي» است و موضوع امتحانات، «بلوغ عقلانيت غير معصومين در استضائه به كلمات نوراني وحي» و «دفع شيطنت‌هاي عقل» مي‏باشد. اما در سير اين استضائه، چند مرحله سپري شده است:

1. دوره اخباري‌گري؛ شكل‏گيري دوره «نطفه» تفقه

2. دوره اصوليين؛ در استخراج احكام مكلفين و پاسخگويي به مسايل مستحدثه: شكل‏گيري، تولد، نوزادي و قدرتِ «تميز» قبل از بلوغِ تفقه

3. دوره مبارزه همراه با عقلانيّت براي تأسيس نظام اجتماعي؛ و تأسيس نظام جمهوري اسلامي در قالب انقلاب اسلامي در منطقه حساس خاورميانه: فراهم شدنِ دوره «بلوغِ» تفقه اجتماعي

پس از پيروزي انقلاب اسلامي بر اساس تئوري پيروزي خون بر شمشير و نفي تئوري‏هاي علميِ مبارزه مسلحانه و مبارزات پارلمانتاريستي و سپري نمودن چند دوره مديريتيِ:

1. دوران جنگ تحميلي

2. دوران سازندگي

3. دوران توسعه سياسي

امروز نوبت به دولت عدالت رسيده است.

در اين دوره‏ها در ايران اسلامي، مديريت بر اساس كارشناسي شرقي و كارشناسي غربي اما مشروط به ارزش‌هاي الهي مورد آزمون و خطا قرار گرفته و سپس از شرايط تحزب‌هاي دولتي و آزادي‌هاي مدني در صحنه سياسي عبور كرده است. اكنون پيروزي دولتي را جشن مي‏گيريم كه بدون حمايت هيچ يك از مراكز قدرت «سياسي، فرهنگي و اقتصادي» و با شعارهاي انقلاب و جهت مستضعف‌گرايي به صحنه قدرت سياسي رسيده است. اما اين پيروزي در پايان درگيري‌هاي تحزب‌گرايانه و آغاز اختلافات علمي و امتحانات آن، لوازم خاص خود را مي‌طلبد.

از اين رو، ساماندهي علمي چالش‌هاي فرهنگيِ فراروي انقلاب اسلامي، نيازمند منطقي قوي براي هماهنگ كردن موضوعات نظام است.

از سوي ديگر جريان فرهنگ در نظام اسلامي ايران متأثر از سه ادبيات:

1. ادبيات تخصصي دانشگاه: در قالب «ادبيات توسعه» با رويكرد «تحقيقات ميداني و كاربردي»

2. ادبيات تخصصي- نظريِ حوزه‌ها: در قالب «ادبيات ديني» با رويكرد «تبليغي، ارزشي و اعتقادي»

3. ادبيات ایمانی- مبارزاتيِ رهبران نظام: در قالب «ادبيات انقلاب»

مي‏باشد.

لذا در تحليل مسايل، تفكيك اين 3 رويكرد از يكديگر در نگاه كلان، تاريخي و سرنوشت‌ساز هر يك به مسائل جامعه اسلامي- انقلابي- ملي ايران، بسيار مهم است.

نظرات کاربران

نام:
ايميل:
نظر
کد امنيتی	تغيير تصوير
	ارسال